تنخواه در امور مالی و نحوه عملکرد آن

تنخواه مقداری وجه نقد است که جهت سهولت در انجام پرداخت ها در اختیار شخص یا اشخاصی که اصطلاحاً کارپرداز یا تنخواه گردان نامیده می شود ، قرار می گیرد تا هزینه های جزیی از آن محل انجام و سپس با ارائه اسناد هزینه ، مبلغ آن تکمیل گردد.

حسابداری تنخواه گردان:

برای ثبت فعالیت های مربوط به دریافت و پرداخت وجوه نقد از دو روش حسابداری می توان استفاده نمود：

1 روش تنخواه گردان ثابت :

در این روش به هنگام اولین پرداخت وجه به کارپرداز ، حساب تنخواه گردان بدهکار و در مقابل حساب بانک بستانکار شده و در نهایت در پایان سال  مالی به هنگام تسویه حساب ، لازم است حساب مزبور ( که در ابتدای سال بدهکار شده بود ) مجددا” بستانکار شود. 

در این روش پس از انجام هزینه و تایید اسناد مربوطه ، چکی معادل مبلغ هزینه در وجه کارپرداز صادر شده و به ازای آن حساب هزینه بدهکار و در مقابل حساب بانک بستانکار می شود.

2 روش تنخواه گردان متغیر :

در این روش هر بار که اسناد هزینه از کارپرداز دریافت می شود ، حساب هزینه و یا احیانا اقلام دیگری مثل دارایی های تحصیل شده بدهکار و در مقابل حساب تنخواه گردان بستانکار می شود.

همچنین در این روش پس از تایید اسناد و به هنگام پرداخت وجه آن ، مجدداً حساب  تنخواه گردان بدهکار و در مقابل حساب بانک ، بستانکار می شود. روش تنخواه متغیر به جهت توجه به گردش حسابها از لحاظ کنترل های داخلی مطلوب تر می شود.