سرریز هزینه (Cost Overrun) چیست؟
- اردیبهشت 21, 1404

نرم افزار حسابداری » سرریز هزینه (Cost Overrun) چیست؟
فهرست مطالب
در دنیای حسابداری مدیریت و پروژه، یکی از چالشهای رایج که مدیران مالی، حسابداران پروژه و پیمانکاران با آن روبهرو هستند، پدیدهای به نام سرریز هزینه یا Cost Overrun است. این مفهوم بیانگر وضعیتی است که در آن، هزینههای واقعی اجرای پروژه از هزینههای پیشبینیشده یا بودجه مصوب فراتر میروند. در ایران، بهویژه در پروژههای دولتی، عمرانی و حتی پروژههای فناوری اطلاعات، این پدیده بهطور گسترده مشاهده میشود.
سرریز هزینه چیست؟
سرریز هزینه زمانی رخ میدهد که:
هزینههای واقعی یک پروژه یا فعالیت خاص، از میزان بودجهای که در ابتدا برای آن تخصیص یافته، بیشتر شود.
برای مثال، اگر برای احداث یک پل بودجهای معادل ۵۰ میلیارد تومان در نظر گرفته شده باشد، اما در پایان پروژه هزینه نهایی به ۶۵ میلیارد تومان برسد، سرریز هزینهای معادل ۱۵ میلیارد تومان (۳۰ درصد) رخ داده است.
دلایل رایج سرریز هزینه در پروژهها (با تأکید بر شرایط ایران)
-
برآورد غیرواقعی هزینهها
-
در بسیاری از پروژههای ایران، هزینهها در فاز امکانسنجی با خوشبینی زیاد برآورد میشود.
-
یا برخی برآوردها تحت تأثیر فشار برای تأیید پروژه، کمتر از واقعیت گزارش میشود.
-
-
نوسانات نرخ ارز و تورم
-
در اقتصاد ناپایدار ایران، تغییرات ناگهانی نرخ ارز و افزایش قیمت مواد اولیه تأثیر زیادی بر هزینههای پروژه دارد.
-
تورم مزمن نیز باعث میشود قیمتها در طول زمان به شدت افزایش یابد.
-
-
تأخیر در اجرا
-
تأخیر در اجرای پروژهها (به دلیل مشکلات تأمین مالی، مجوزها، یا شرایط محیطی) اغلب منجر به افزایش هزینهها میشود.
-
تأخیر در پرداخت به پیمانکاران نیز یکی از دلایل افزایش نرخ خدمات و دستمزد است.
-
-
ضعف در مدیریت پروژه و نظارت مالی
-
نبود سیستمهای کنترل هزینه، گزارشگیری لحظهای و عدم شفافیت مالی در پروژههای دولتی و خصوصی.
-
-
تغییر در محدوده پروژه (Scope Creep)
-
اضافه شدن درخواستهای جدید یا تغییر در طراحی پروژه در حین اجرا، بدون بازنگری بودجه.
-

-
تحمیل هزینه اضافی به کارفرما یا دولت
-
توقف پروژههای دیگر به دلیل محدودیت منابع
-
کاهش سودآوری و ایجاد بدهی برای پیمانکاران
-
تضعیف اعتماد سرمایهگذاران و مردم در پروژههای ملی
-
افزایش احتمال بروز تخلفات مالی یا فساد

چگونه میتوان سرریز هزینه را کنترل کرد؟
1. برآورد دقیق و واقعبینانه
-
استفاده از کارشناسان مستقل برای برآورد هزینهها.
-
لحاظ کردن ریسکهای مالی (مثل تورم یا نوسانات ارزی) در بودجهریزی اولیه.
2. بودجهریزی بر مبنای عملکرد (Performance-Based Budgeting)
-
روشی است که در آن بودجه به فعالیتهایی اختصاص داده میشود که دارای نتایج قابل اندازهگیری هستند.
-
این روش در ایران هنوز فراگیر نشده ولی در طرحهای حسابداری دولتی نوین پیشنهاد شده است.
3. ایجاد سیستم کنترل داخلی و حسابداری پروژه
-
ثبت دقیق هزینهها بر اساس مراکز هزینه و کدینگ حسابداری پروژه.
-
استفاده از نرمافزارهای حسابداری برای ردیابی هزینهها.
4. گزارشگیری مالی منظم
-
بررسی مستمر انحرافات بین هزینه واقعی و هزینه بودجهشده.
-
تحلیل و اصلاح سریع در صورت بروز انحراف قابل توجه.
5. انعقاد قراردادهای شفاف با پیمانکاران
-
قراردادهای EPC، BOT یا فهرستبهایی با ضوابط دقیق در مورد هزینههای اضافی.
-
الزام پیمانکار به گزارشدهی مالی منظم و مستند.
6. استفاده از حسابرس داخلی و نظارت مالی مستقل
-
حضور مستمر نهادهای نظارتی مانند دیوان محاسبات یا حسابرسان مستقل در پروژههای کلان.
در حوزه حسابداری، سرریز هزینه مستقیماً با کنترل بودجه، بهای تمامشده، و حسابداری پروژهها مرتبط است. استفاده از نرمافزارهای حسابداری پیشرفته این امکان را فراهم میسازد تا هزینهها بهصورت لحظهای در قالب مرکز هزینه، پروژه یا فعالیت ثبت و ردیابی شوند. ماژولهایی مانند حسابداری صنعتی، انبار و مدیریت تولید این امکان را به کاربران میدهند تا هزینهها را دقیقاً براساس برنامهریزی اولیه، بودجهبندی و اطلاعات واقعی تحلیل کرده و انحرافات احتمالی را شناسایی کنند. در حسابداری صنعتی، مقایسه بین “بودجه استاندارد” و “هزینه واقعی” از طریق گزارشهایی مانند انحراف بهای تمامشده انجام میشود که تحلیل دقیق علل سرریز را ممکن میسازد. همچنین، در حسابداری تعهدی، ثبت دقیق تعهدات و پیشبینی جریانهای نقدی کمک میکند تا سرریز هزینه قبل از وقوع شناسایی و مدیریت شود. ادغام این فرایندها با کنترل داخلی و گزارشگیری منظم، باعث میشود حسابداران نقشی کلیدی در پیشگیری و مدیریت سرریز هزینه ایفا کنند.
نتیجهگیری
سرریز هزینه، اگرچه در بسیاری از پروژهها تا حدی اجتنابناپذیر است، اما با ابزارهای حسابداری مدرن، نظارت مالی دقیق و بهکارگیری اصول بودجهریزی درست، میتوان آن را کنترل کرد. حسابداران، مدیران پروژه و تحلیلگران مالی در ایران باید با نگاه واقعبینانهتری به طراحی و اجرای پروژهها پرداخته و از ابزارهای فناورانه و سامانههای مالی استاندارد استفاده کنند تا این پدیده به حداقل برسد.