صورت سود و زیاد جامع

این نوع از صورت مالی نشاندهنده تغییرات افزایشی یا کاهشی ناشی از درآمدها و هزینه ها اعم از تحقق یافته یا نیافته در طی دوره مالی است.صورت سود و زیان جامع، شامل کلیه درآمدها و هزینه های شناسایی شده در دوره مالی است که قابل انتساب به صاحبان سرمایه است و آنها را به تفکیک اجزای تشکیل دهنده نشان می دهد به همین دلیل این صورت مالی را جزء صورتهای اساسی مالی می دانند.

 

میتوان گفت این گزارش تغییرات تمامی اقلامی که حقوق صاحبان سرمایه به غیر از آورده و ستانده صاحبان سرمایه را نشان می دهد . صورت سود و زیان جامع دارای مواردی است که در زیر به آنها اشاره می کنیم:

 

الف) سود یا زیان خالص دوره طبق صورت سود یا زیان

ب) سایر درآمدها و هزینه‌های شناسایی شده به تفکیک

 

صورت گردش وجوه نقد

یکی دیگر از صورتهای اساسی مهم، صورت گردش وجوه نقد است که خلاصه جریانات در طول دوره زمانی مشخص که در نتیجه عملیات، سرمایه‌گذاری و فعالیت‌های تامین مالی است را به‌ صورت مجزا بیان می‌کند. در حقیقت این گزارش مالی بیان می‌کند که چه مقدار وجه نقد بابت فعالیت‌های شرکت در سیکل مالی آن، وارد یا خارج شده است. گزارشی که بدست می آید می تواند تعیین کننده ادامه و ماندگاری در آن فعالیت یا افزایش سرمایه گذاری باشد.

 

همچنین از این صورت مالی اساسی به دلیل ایجاد جریان های نقدی در آینده میتوان گزارش هایی مبنی بر اطلاعات مالی درباره وضعیت شرکت، عملکرد مالی شرکت و همچنین نقدینگی آن برای پرداخت بدهی ها و انعطاف پذیری شرکت بدست آورد.

 

تجزیه و تحلیل صورت جریان وجوه نقد

 

بررسی های انجام شده بر روی صورت جریان وجوه نقد میتوان نتایجی را استنباط کرد که عبارت است از:

  1. داخلی یا خارجی بودن منابع تامین مالی عملیات تجار شرکت
  2. توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های خود
  3. توانایی شرکت در پرداخت سود به سهامداران
  4. انعطاف پذیری شرکت در زمینه تامین مالی عملیات تجاری یا تولیدی خود

 

 

تجزیه و تحلیل صورت جریان وجوه نقد | 4 صورت مالی بسیار مهم در حسابداری و کاربرد آنها در تحلیل بنیادی شرکت‌ها

 

 

چه منابعی برای جریانات نقدی شرکت قابل شناسایی هستند؟

جریان نقدی عملیاتی: این جریانات نقدی ناشی از فعالیتهای اصلی شرکت و درآمد ایجاد شده توسط آنها است. جریان نقدی عملیاتی در اثر فعالیت های عملیاتی شرک و اثرات نقدی مبادلات و رویدادهای اقتصادی است که در تعیین سود عملیاتی لحاظ می شوند.

 

جریان نقدی سرمایه گذاری: فعالیت های سرمایه گذاری مانند اعطای وام و وصول اقساط آن، خرید و فروش داراییهای ثابت که انتظار می رود برای شرکت درآمد ایجاد کنند و خرید و فروش اوراق بهادار جریان نقدی سرمایه گذاری را ایجاد می کنند.

 

جریان نقدی مالی: این جریان نقدی در اثر فعالیت هایی همچون تامین مالی شامل استراض وجه نقد از اعتبار دهندگان و بازپرداخت مبلغ استقراض شده و دریافت منبع از مالکان و بازگشت سرمایه گذاری آنها است.

 

یادداشت های توضیحی (پیوست) و صورت گزارش ویژه سهامداران

اغلب صورتهای مالی دارای اطلاعاتی بیشتر از ترازنامه، صورت سود و زیان و جریان وجوه نقد داند که در قالب گزارش های  مالی که در بالا ذکر شد نمی گنجد بنابراین در بخشی از صورتهای مالی یادداشت های پیوست برای ارائه اطلاعات اضافی آورده می شود.

 

اطلاعات یادداشت های ضمیمه میتواند شامل خط مشی شرکت، روشهای حسابداری، روش استهلاک، اطلاعات ذخیره ترازنامه، انواع داراییهای اجاره ای و ... در این یادداشت ها ذخیره می گردد.

 

نکته: درست و یا نادرست بودن اطلاعات صورتهای مالی و توجیه آنها از وظایف یادداشت های ضمیمه نمی باشد.

 

صورت گزارش ویژه سهامداران نوع دیگری از گزارشات مالی محسوب می شود که ترازنامه را به صورت سود و زیان متصل می کند و تغییرات حساب حقوق صاحبان سهام را بیشتر مورد ارزیابی و تحلیل قرار می دهد. اطلاعاتی که میتوان از این نوع از صورت مالی گرفت عبارت از تعداد سهام صادر شده، عملیات سهام و بازخرید سهام است.

منتشر شده در مقالات

نه تنها در مورد فضای اجتماعی، بلکه همچنین برای ساختار اقتصادی و کسب و کار، تغییر ثابت امری عادی تلقی می گردد. برای عوامل و دلایل این تغییرات در کشور، جستجوی تغییر و تحول شرایط اقتصادی ضروری بوده - این فرایند طی سالیان متمادی اجرا شده و مکانیزم بازار به واقعیت تبدیل شده است - و اهمیت و تاثیر پدیده جدید رو به رشد می باشد. این پدیده، اقتصاد جدید یا جهانی شدن نامیده شده است که به طور نمونه در مرزهای ملی هماهنگ کننده ابزارهای مدیریت مشاهده می شود.

مقدمه

نتیجه این فرایند این واقعیت است که سرمایه گذاران به پیوستن شرکت هایشان به بازار و یا شراکت با شرکت های خارجی که برای چنین مدیریتی ارزش افزوده را به همراه خواهد داشت پافشاری می کنند. با این منطق، یک ابزار در دسترس، کنترل کردن است. کنترل کردن یک سیستم مدیریتی خاص است که حسابداری، هزینه ها و سیستم محاسبه هزینه های شرکت و بودجه شرکت ها را برای این هدف استفاده می کند.

در ابتدا، شرکت ها باید بر روی حسابداری، هزینه ها و سیستم محاسبه هزینه های شرکت تجدید نظر کنند.

اطلاعات حسابداری

به طور کلی حسابداری به دو بخش حسابداری مالی و حسابداری مدیریت طبقه بندی می شود. این طبقه بندی به ویژه برای کنترل کردن بسیار مهم است. کنترل از حسابداری مدیریتی به وسیله ارائه اطلاعاتی که مدیران در داخل سازمان ها از آنها استفاده می کنند استفاده می کند.

به عنوان نمونه مدیر تولید می خواهد یک گزارش از تعداد واحدهای مختلف تولیدی محصول به منظور ارزیابی محصول تولیدی تهیه کند و یا مدیر فروشی می خواهد گزارشی از سودآوری نسبی دو محصول به منظور تمرکز بر روی فروش بیشتر بدست آورد.

کاربرد سیستم های حسابداری (نرم افزار حسابداری) در مدیریت هزینه های کسب و کار

شرکت ها اغلب گزارشات حسابداری مدیریتی این چنینی را به دلیل اطلاعات محرمانه در اختیار کاربران عادی قرار نمی دهند.

از سوی دیگر، کاربران عادی ترجیح می دهند تا برای مشاهده و ارزیابی وضعیت مالی شرکت ها به صورت کلی در نظر بگیرند. بنابراین حسابداری مالی برای شرکت ها از اهمیت خاصی برخوردار است. در واقع هدف کلی تهیه چنین گزارشاتی ارائه آنها به سهام داران است.

حسابداری مالی و حسابداری مدیریتی این اطلاعت ارزشمند را برای گروه خاصی از کاربران بدست می آورد. مدیران به وسیله اطلاعات حسابداری که از هزینه ها، مزایا، عرضه و تقاضاها تهیه شده اند قادر به تصمیم گیری برای سازمان هستند.

حسابداری به دلیل برخورداری از برخی اطلاعات مهم لازم است زیرا این اطلاعات گزارشاتی را درباره هزینه ها به ما می دهند. هزینه ها باعث می شوند تا مدیران با توجه به به مقدار سود و زیان فرایندها دانش لازم و کافی برای فرصت های به وجود آمده را بدست بیاورند.

اطلاعات هزینه ها

مدیران از برخی دیگر از طبقه بندی هزینه ها استفاده می کنند، با توجه به رابطه هزینه و کالا؛ دو روش هزینه های مستقیم و هزینه های غیر مستقیم به وجود می آیند. هزینه های مستقیم به معنای این است که این هزینه به طور مستقیم با هزینه کالا در ارتباط است و هزینه های غیر مستقیم به معنای این است که به صورت مستقیم با هزینه کالا در ارتباط نیست.

کاربرد سیستم های حسابداری (نرم افزار حسابداری) در مدیریت هزینه های کسب و کار

هزینه یک کالا موضوعی است که مدیران برای محاسبه هزینه یک کالا، فروشگاه ها، بخش ها، خطوط تولیدی و یا واحد های تولیدی از آن استفاده می کنند. هزینه های غیر مستقیم نیز با هزینه های مستقیم دارای نقاط مشترکی هستند به همین دلیل حسابداران به هزینه های غیر مستقیم هزینه های مشترک نیز می گویند.

هزینه های مستقیم یک شرکت برای ارزیابی و تست واحد خاصی از شرکت مثلا واحد تولیدی به کار می رود. هزینه های سربار به شرکت ها توانایی تولید هزینه های غیر مستقیم مانند هزینه های آب و برق، مالیات بر املاک، استهلاک، بیمه، اجاره و هزینه های دیگر را می دهند.

علاوه بر این، روش های طبقه بندی دیگری برای هزینه ها وجود دارد که به درک مفهوم هزینه کمک می کند که رفتار هزینه از این موضوعات می باشد. این مدل طبقه بندی هزینه دارای ویژگی هایی می باشد که در زیر به آن اشاره می کنیم.

  • هزینه های متغیر که مانند فعالیت های متغیر تغییر می کنند.
  • هزینه های ثابت که مانند حجم فعالیت ها تغییر نمی کنند.

نتیجه گیری

کلیه بهاهایی که شرکت متحمل می شود در نهایت به هزینه تبدیل می شوند. اگر شرکت بلافاصله هزینه را پرداخت نکند، بلکه آن را تا زمان فروش کالاها به یک حساب موجودی روی ترازنامه اضافه کند، آنگاه آن هزینه انبارشدنی نامیده می شود.

کاربرد سیستم های حسابداری (نرم افزار حسابداری) در مدیریت هزینه های کسب و کار

هزینه های انبار شدنی هزینه های محصول نامیده می شوند. هزینه های غیر انبارشدنی هزینه های دوره نامیده می شوند زیرا شرکت آنها را در دوره تحمیل شده، پرداخت می کند.

برای گزارشگری مالی خارجی، رفتار کردن با کل هزینه های تولید به عنوان هزینه های محصول، لازم و ضروری می باشد. با استفاده از هزینه یابی جذبی کامل، شرکت به هر واحد کالای تولید شده، هزینه های تولید متغیر واحد به علاوه سهمی از هزینه های تولید ثابت برای ارزش گذاری موجودی تخصیص می دهد. روش هزینه یابی متغیر ارزش گذاری موجودی تنها شامل هزینه های تولید متغیر هر واحد می شود.

شرکت هایی که از هزینه یابی متغیر استفاده می کنند، با هزینه های تولید ثابت به عنوان هزینه های دوره تحمیل هزینه ها رفتار می کنند. شرکت ها با کلیه هزینه های غیر تولیدی به عنوان هزینه های دوره رفتار کرده و به همین خاطر طبق این روش ها، هزینه های انبار نشدنی به شمار می روند.

منتشر شده در مقالات
چهارشنبه, 27 مرداد 1395 10:11

مدیریت مالی صورت هاي مالي مبنا

 صورت مالي چيست؟ چه چيزي را نشان مي دهد ؟ چرا بايد به آن توجه كرد؟

يك واحد تجاري جدا از مالكان آن مي بايست اسناد مالي خود را حفظ كند .اين كار مستلزم وجود يك سري قوانين فدرال و ايالتي است . اما حتي اگر قوانين وجود نداشته باشد، حفظ اسناد، معقولانه به نظر مي رسد . شركتهاي تجاري كالاها و خدمات مهمي را براي اعضاي جامعه تأمين مي كنند . براي مردم شغل ايجاد مي كنند ، با مالياتي كه مي پردازند جاده ها بازسازي مي شود و پاركها و مدارس ساخته مي شوند و اين آرزوي تمام مردم است كه شركتهاي تجاري جامعة آنها موفق باشند .

صاحبان واحدهاي تجاري ريسك مي كنند . اگر هيچ كس تمايلي به خريد كالاها و خدمات آنها نداشته باشد ، چه اتفاقي مي افتد ؟

صاحب شركت براي شروع تجارت دقت و پول خود را صرف مي كند ، زميني را خريداري مي كند و يا ساختمان و تجهيزات را خريداري مي كند . افرادي را بر كار در شركت به كار مي گيرد و … وي تمام اين كارها را به اميد موفقيت در تجارت انجام مي دهد . و اگر در تجارت خود موفقيت كسب نكند ، ممكن است تمام پس انداز (سرمايه) خود را از دست دهد ، كاركنان او بايد به دنبال شغل بگردند و بدهي طلبكاران نيز پرداخت نشود .

اگرچه اطلاعات مالي ممكن است موفقيت يك شركت را تضمين نكند اما به صاحبان شركت كمك مي نمايد در تجارت تصميمات معقولانه اي اتخاذ نمايند . اين اطلاعات همچنين مي تواند به بانكها و يا طلبكاران كمك نمايد تا نسبت به پرداخت وام يا سرمايه گذاري ارزيابي بهتري داشته باشند و سازمان دارايي كشور نيز نسبت به جمع آوري صحيح ماليات علاقه مند مي باشد . بنابراين اطلاعات مالي با اهداف گوناگون تنظيم مي شوند . اطلاعات مالي به اشكال مختلف تدوين مي شوند اما مهمترين نوع آن به شكل صورتهاي مالي مي باشد . اطلاعات مالي مرتبط به هم به شكلي كه براي تصميم گيريهاي مهم شركت مفيد واقع شود ، در صورتهاي مالي جمع آوري مي شود . اگر اين كار ممكن نبود تمام فرآيند جمع آوري اطلاعات ، اتلاف وقت بود . اطلاعات بسيار زياد هم به همين ميزان بي فايده مي باشد . صورتهاي مالي حجم زيادي از معاملات را در رديفهاي كوچكتر خلاصه مي كنند . اطلاعات مالي بر آنكه مفيد واقع شوند مي بايست منظم و سازمان يافته باشند .

صورتهاي مالي مؤسسات تجاري :

الف) شامل ترازنامه ، صورت سود و زيان و اظهارنامه مالياتي مي باشند 

ب) اطلاعاتي در مورد ميزان سوددهي و وضعيت مالي شركت ارائه مي نمايد .

ج) اولين قدم در فرآيند حسابداري مي باشد .

د) با صرف هزينه اي توسط هيئت استانداردهاي حسابداري مالي تنظيم مي شود .

صورتهاي مالي عموماً فرم يكساني دارند و از قوانين يكساني پيروي مي كنند . اين مسأله ، تمام افراد را در يك زمينة كاري يكسان قرار مي دهد و مقايسة شركتهاي مختلف با يكديگر و يا ارزيابي عملكرد مالي مختلف يك شركت را ممكن مي سازد سه صورت مالي اصلي وجود دارد :

1ـ صورت درآمد

2ـ ترازنامه

3ـ صورت گردش نقدينگي

هر صورت مالي ، موضوع مخصوص به خود دارد . صورتهاي مالي مختلف با هم يك تصوير مالي جامع از شركت ، نتايج فعاليتهاي تجاري آن ، شرايط مالي آن و منابع و موارد استفادة نقدينگي را تشكيل مي دهند . ارزيابي عملكرد گذشته به مديران كمك مي نمايد تا استراتژيهاي موفقيت آميزي اتخاذ كنند ، هزينه اي غير ضروري را حذف كنند براي آينده بودجه مناسبي تعيين نمايند . مديراني كه مجهز به اين اطلاعات باشند قادرند تا به موقع تصميمات تجاري لازم را اتخاذ نمايند .

فرآيند حسابداري به طور خلاصه :

1ـ معاملات تجاري را ثبت و ضبط مي نمايد .

2ـ معاملات تجاري را در حسابهاي مناسب طبقه بندي مي كند .

3ـ اطلاعات مربوط به معاملات را در دفاتر حساب ثبت مي كند .

4ـ ترازهاي دفاتر حساب را خلاصه كرده و گزارش مربوط به آنها را در صورتهاي مالي ثبت مي نمايد .

پنج نوع حساب وجود دارد :

1ـ حساب سرمايه

2ـ حساب بدهي

3ـ حق سهام مالك (حق سهام سهامدار براي سرمايه گذاري در شركت)

4ـ حساب هزينه ها

تمام اين حسابها در يك سيستم حسابداري در يك جدول مربوط به حسابها ، ليست مي شوند . اين حسابها به ترتيب بالا قرار مي گيرند . اين جدول ها به ما كمك مي نمايد تا صورتهاي مالي را به وسيلة حسابهاي كاملاً منظم كه به همان ترتيب در صورتهاي مالي استفاده مي شوند ، تنظيم نماييم .

صورتهاي مالي :

ترازنامه ، تراز تمام سرمايه ها ، بدهيها و حقوق سهام سهامدار را نشان مي دهد.

صورت درآمد ، تراز تمام درآمدها و هزينه ها را نشان مي دهد .

ترازنامه و صورت درآمد مي بايست با يكديگر هم خواني داشته باشند تا با GAAP هماهنگ باشند صورتهاي مالي كه به صورت جداگانه ارائه مي شوند با GAAP سازگار نيستند . اين كار براي ارائه يك تصوير مالي حقيقي و كامل از شركت به كاربران صورتهاي مالي ضروري مي باشد .

تمامي حسابها در ترازنامه ها يا صورتهاي درآمد ، و نه در هر دو آنها ، استفاده مي شوند . تمامي حسابها تنها و تنها يك بار در صورتهاي مالي ثبت مي شوند . ترازنامه ، تراز حسابها در يك تاريخ مشخص را نشان مي دهد . صورتهاي مالي مجموع حسابهاي درآمد و هزينه را در طي يك دورة معين كه معمولاً يك سال مي باشد ، نشان مي دهد . صورت درآمد را مي توان براي هر دورة زماني تنظيم كرد و شركتها اغلب اين صورتها را به صورت ماهانه يا سه ماهه تهيه مي كنند .

در سازمانها اينطور معمول است كه صورتي از سود انباشته و يا حقوق سهام سهامدار تهيه مي كنند اما يكي از اين صورتها مورد نياز GAAP نمي باشد . اين صورتها ، يك نوع ارتباط ميان صورت درآمد و ترازنامه ايجاد مي كند . اين صورتها همچنين سبب هماهنگي ميان حقوق سهام سهامدار و سود انباشته از آغاز تا پايان مي شود .

صورت گردش نقدينگي , سومين صورت مالي مي باشد كه از طرف GAAP براي بررسي كامل خواسته مي شود . صورت گردش نقدينگي ميزان ورود و خروج نقدينگي را طي يك دوره زماني كه معمولاً يكسال مي باشد نشان مي دهد .

دورة زماني صورت گردش نقدينگي با دورة صورت درآمد منطبق مي باشد . در حقيقت ، ترازهاي حساب در صورت گردش نقدينگي استفاده نمي شوند . اين حسابها مورد تحليل قرار مي گيرند تا منبع (ورود نقدينگي) و استفاده (خروج نقدينگي) نقدينگي را در طول يك دوره تعيين نمايند .

سه نوع گردش نقدينگي وجود دارد :

1ـ جريانهاي نقدينگي عملياتي كه با فعاليتهاي عادي شركت ايجاد مي شوند .

2ـ جريانهاي نقدينگي سرمايه گذاري كه از طريق خريد / فروش سرمايه : ساختمان ، املاك غيرمنقول ، اوراق بهادار و تجهيزات ايجاد مي شوند .

3ـ جريانهاي نقدينگي تأمين مالي كه از محل سرمايه گذاران و يا سرمايه گذاريهاي بلندمدت ايجاد مي شوند .

كميسيون بورس و اوراق بهادار (SEC) از شركتها مي خواهد تا مطابق مقررات GAAP در تنظيم صورتهاي مالي خود عمل نمايند و اين بدان معناست كه شركتها اجازه ندادند هر چرا كه خواستند انجام دهند . حسابرسان شركتهاي مستقلي هستند كه توسط واحدهاي تجاري به كار گرفته مي شوند تا مشخص سازند كه آيا تمامي مقررات GAAP و حسابهاي مالي به درستي در صورتهاي مالي رعايت شده است يا خير .

معادله حسابداري :

شايد شنيده باشيد كه يك نفر در هنگام اشاره اسناد به حسابهاي شركت بگويد كه «حسابها تراز است .» اين اصطلاح به استفاده از يك سيستم دو جانبه در حسابداري اشاره دارد كه از دو ورودي برابر در دو يا چند حساب استفاده مي كند تا هر معاملة شركت را ثبت نمايد . از آنجايي كه مقادير دو حساب با هم برابر مي باشد ، ممكن است بگوييم كه معامله «تراز» مي باشد . مي توان اين شيوه را به دو كفة ترازو تشبيه كرد ، كه به جاي پاوند ، (وزن) ارزش اجناس را با دلار (وزن) ارزش اجناس را با دلار (قيمت آن) اندازه گيري مي نمايد .

حسابداري دو جانبه از يك قانون ساده پيروي مي كند كه معادله حسابداري ناميده مي شود . معادلة حسابداري واقعي به صورت زير است :

حقوق سهام مالكان +   تعهدات (بدهيها)  =   سرمايه

راه ديگري كه مي توان به آن نگاه كرد به صورت زير مي باشد :

چه كسي اين سرمايه ها را تأمين مالي مي كند = هر آنچه كه ما داريم

به خاطر داشته باشيد گفتيم كه هر معامله ، هم يك شی دو هم نحوه تأمين مالي آن را نشان مي دهد . در معادلة حسابداري ، سرمايه ها همان اشياء مي باشند كه در طرف چپ معادله قرار مي گيرند . بدهيها (تعهدات) نمايانگر قرض و طلب ميباشند .حقوق سهام سهامدر نشان دهندة ، سرمايه گزاريهاي سهامداران ارزش خالص مازاد و درآمد انباشته حاصل از فعاليتهاي تجاري آتي مي باشد .

در معادلة حسابداري از اعداد رياضي استفاده مي شود و تنها مستلزم جمع و منها مي باشد . در حقيقت ، تقريباً تمام عملياتي كه شما در اين رشته استفاده مي كنيد همين رياضيات معمولي مي باشد . گاهي اوقات از ضرب و تقسيم هم استفاده مي شود اما تمام عملیات مربوط به حسابها ، از طريق جمع و تفريق محاسبه مي شود .

اگر هر معامله اي كه انجام مي شود به صورت يك آرتيكل تراز در دفاتر ثبت شود ، دفاتر نيز به صورت تراز باقي مي مانند .

عموماً سه نوع معامله و آرتيكل وجود دارد :

1ـ اتفاقات عملياتي عادي و روزانه ، بالغ بر 99 درصد تعاملات را تشكيل مي دهد .

2ـ رويدادهاي موضعي كه شامل معاملات مهم سرمايه ها ، تعهدات و حقوق سهام سهامداران مي باشد .

3ـ تطبيق و تبين حسابها ، كه براي تهية صورتها و تبين دفاتر در پايان سال به كار مي رود .

معادلة حسابداري را مي توان به 3 روش بيان كرد .

1ـ حقوق سهامدارن     +  تعهدات     =  سرمايه 

2ـ حقوق سهامدارن      ـ    سرمايه ها =  تعهدات

3ـ تعهدات             ـ    سرمايه ها   =  حقوق سهامداران

اگر شما دو تا از اين مقادير را داشته باشيد مي توانید مقدار سوم را محاسبه كنيد .تست سريع عملاً اين معادلات را حل مي كند .

حقوق سهامدار   +      تعهدات =    سرمايه

مشاهده مي كنيم كه معادلة حسابداري در ساختار ترازنامه ، منعكس مي شود . توجه داشته باشيد كه ارزش سرماية نهايي با مجموع تعهدات نهايي و سهم سهامداران ، برابر مي باشد .

حسابها و طرح حسابها (فهرست) :

يك حساب سندي است كه براي خلاصه سازي افزايش و يا كاهش سرمايه و يا تعهدات درآمد يا هزينه و يا حقوق سهام سهامداران به كار مي رود . حسابها معمولاً عناوين ساده و رايجي نظير : نقدينگي ، حسابهاي پرداختي ، ليست فروش و موجودي مي باشد . اينها اصطلاحات ساده و توصيفي مي باشند كه زير بسياري از معاملات قابل ثبت مي باشند .

حسابها در فهرست حسابها ، تدوين مي شوند . فهرست حسابها يك ليست ساده از عناوين حسابها مي باشد كه به ترتيب ذيل قرار مي گيرند : سرمايه‌ ها ، تعهدات ، حقوق سهام سهامداران ، درآمد و هزينه ها .تنظيم حسابها با ترتيب درست ، تهيه صورتهاي مالي و ثبت معاملات را تسهيل مي نمايد . 

منتشر شده در مقالات
سه شنبه, 05 مرداد 1395 12:39

اصول مهم حسابرسی که باید بدانیم

 حسابرسی به معنای بازرسی مدارک حسابداری و سایر شواهد صورت های مالی است،حسابرسان از طریق کسب آگاهی از سیستم کننرل داخلی به جستجوی مدارک و شواهد دارایی ها،منابع داخلی و اجرای سایر روش های رسیدگی می پردازند تا صورت های مالی معتبر را بدست آورند.در این مقاله قصد داریم اصول مهم و اساسی حسابرسی را معرفی کنیم.

1.رسیدگی های حسابرس مستقل بر مبنای گزارش حسابرس فراهم می شود.

2.تعیین و محدود کردن مسئولیت حسابرسان،حدود رسیدگی را بیان میکند.

3.برای اظهار نظر نسبت به صورت های مالی،اعتقاد به درستکاری مدیران کافی نیست.

4.دیوان حاسبات کشور،حسابرسی شرکت های دولتی ایران را برعهده دارد.

5.رسیدگی به صورت های مالی سهامی عام که توسط بازرس قانونی منتخب مجمع عمومی صاحبان سهام بر طبق مقررات قانون تجارت ایران صورت می پذیرد.

6.حسابرسی مستقل گزارش های بدست آمده را به شخصی یا مرجعی که او را انتخاب کرده است می دهد.

7.مجمع عمومی صاحبان سهام بازرس قانونی را انتخاب می کنند.

8.بازرس قانونی صرفا به مجمع عمومی صاحبان سهام کلیه گزارشات وقوع جرم را ارائه می دهد.

9.اعتبار دهی در رسیدگی به صورت های مالی از مهم تریم نقش حسابرس است.

10.ایجاد اطمینان به قابلیت صورت های مالی بخشی از اعتبار دهی حسابرسان است.

11.جامعه میتواند در مورد اینکه حسابرسان نسبت به صاحبکاران خود مستقل به نظر بیایند تصمیم نهایی را اتخاذ کند.

12.حسابرس در حین رسیدگی ها کوشش می کند که مستقل به نظر بیاید زیرا به خاطر حفظ اعتبار حرفه نزد جامعه است.

13.تعیین مطلوبیت ارائه صورت های مالی از اهداف اصلی حسابرسی است.

14.معمولا در طول دوره مالی و بعضا در پایان دوره مالی حسابرسی ضمنی صورت می گیرد.

15.کنترل های داخلی در حسابرسی ضمنی مورد رسیدگی و ارزیابی قرار می گیرند و نتیج حاصل در گزارشات مدیریت تهیه و ارائه می شود.

16.استانداردهای حسابداری معیاری برای حسابرسی صورت های مالی است.

17.قوانین موضعه معیار مورد استفاده در حسابرسی رعایت است.

18.رسیدگی های حسابرسان دیوان محاسبات نوعی از حسابرسی رعایت است.

19.حسابرس مستقل،حسابرسی رعایت را به صورت یک پروژه جداگانه یا همراه با حسابرسی صورت های مالی انجام میدهد.

20.آیا واحدهای عملیاتی خاص شرکت به طور کارا و اثربخش اجام وظیفه می نمایند جزو یکی از اهداف خاص حسابرسی عملیاتی است.

21.تعیین میزان کارایی و اثر بخشی میدران واحد تجاری از اهداف حسابرسی عملکرد است.

22.یکی از اهداف حسابرسی مدیریت بررسی انطباق عملکرد مدیران واحد تجاری با سیاست های صاحبان سهام است.

23.کاربرد قضاوت و تجربه حرفه ای سبب انتخاب مناسب ترین روش های حسابرسی برای هر کار می شود.

24.روش های حسابرسی به مراحل انجام رسیدگی مربوط می شوند به همین دلیل است که استانداردهای حسابرسی با روش های حسابرسی فرق می کنند.

25.انجام حسابرسی و ارائه گزارش بر اساس ضوابط یکی از اهداف استانداردهای حسابرسی است.

26.صلاحیت های فردی حسابرسان جزو استانداردهای عمومی است.

27.استاندادرهای عمومی شامل استقلال رای،صلاحیت و آموزش فنی است.

28.حسابرسی باید توسط فرد یا افرادی انجام شود که آموز فنی و تجربه کافی داشته باشند و این اولین استاندارد عمومی حسابرسی است.

29.احتمال بروز هرگونه کوتاهی یا از قلم افتادگی با اهمیت به وسیله اعمال مراقبت های حرفه ای منتفی می شود.

30.بررسی دقیق کارهای انجام شده در هر یک از سطوح سرپرستی نیاز به اعمال مراقبت های حرفه ای در اجرای حسابرسی دارد.

منتشر شده در مقالات

ارائه صورت مالی از عملکرد دوره مالی مورد نظر یکی از ارکان کاری حسابداری می باشد.تغییراتی که در این زمینه از تهیه و تنظیم ترازنامه قدیم به ترازنامه جدید صورت گرفته سبب شده است تا در این مقاله به برخی از تغییرات ایجاد شده اشاره کنیم و وجود نکات و مطالب ترازنامه جدید را بررسی کنیم.

دارایی ها:

 

١- دارایی های جاری:

۱-۱) در ترازنامه قدیم سرفصل های مربوط به حساب ها و اسناد دریافتنی تجاری و غیر تجاری به عنوان حساب ها و اسناد دریافتنی تجاری و سایر حساب ها و اسناد دریافتنی تجاری در ترازنامه جدید تغییر نام داد ه است.

۱-۲) تیتر فصول سفارشات و پیش پرداخت ها در ترازنامه های قدیم به تیتر پیش پرداخت ها در سر فصل های ترازنامه های جدید تغییر یافته است. 

۱-۳)ایجاد حساب دارایی های مربوط به قسمت فروش در آخرین بخش دارایی های جاری بر طبق استاندارد 32 در صورت های مالی.

 

 

 

٢- دارایی های غیرجاری:

۲-۱) ایجاد سرفصلی جدید در ترازنامه های جدید با عنوان دریافتنی های بلند مدت در طبقه فوق در حالی که در تراز نامه قدیم این سر فصل وجود نداشته است.

۲-۲) در ترازنامه های قدیم سر فصلی با عنوان حساب سرمایه گذاری های بلند مدت در بخش سایر دارایی ها وجود داشت که آخرین قلم محسوب می شد اما در ترازنامه جدید این سرفصل به عنوان دومین قلم از اقلام دارایی های غیرجاری طبقه بندی شده است.

۲-۳) در ترازنامه های جدید حساب سرمایه گذاری در املاک در سومین قلم گنجانده شده است در حالی که در ترازنامه های قدیم وجود نداشت.

۲-۴) دارایی های نامشهود و دارایی های ثابت مشهود در ترازنامه جدید به گونه ای ثبت شده است که در ابتدا دارایی های نامشهود و در ادامه دارایی های ثابت مشهود منظور شده است در حالی در ترازنامه قدیم عکس این مطلب وجود داشت.

 

 

 

٣- بدهی های جاری:

۳-۱) با توجه به دارایی های جاری در این قسمت ادغام اسناد پرداختی تجاری و سایر حساب ها و اسناد پرداختنی در ترازنامه جدید با عنوان پرداختنی های تجاری و غیر تجاری در قالب یک قلم صورت گرفت در حالی که در ترازنامه قدیم این دو بخش با دو قلم مجزا در قسمت مربوطه منظور گردیده بود.

۳-۲) حساب ذخیره مالیات در ترازنامه قدیم تحت عنوان حساب مالیات پرداختنی در ترازنامه جدید ثبت شده است.

۳-۳) قرار گیری حساب سود سهام پرداختنی بعد از حساب مالیات پرداختنی در ترازنامه جدید به گونه ای که در ترازنامه قدیم به عنوان قلم ماقبل آخر قبل از طبقه بدهی جاری بوده است. 

۳-۴) در ترازنامه جدید حساب تسهیلات مالی بعد از سود سهام پرداختنی قرار گرفته است اما این حساب در ترازنامه قدیم با عنوان حساب تسهیلات مالی دریافتنی و به عنوان آخرین قلم از اقلام بدهی های جاری وجود داشته بود.

۳-۵) در ترازنامه جدید حساب جدیدی ایجاد گردیده است که می تواند شامل ذخیره تضمین محصول،گارانتی و نظایر آن باشد که بر طبق اصولی است که در یادداشت های پیوست آمده است.

۳-۶) حساب پیش دریافت ها که در ترازنامه قدیم به عنوان سومین قلم وجود داشت در ترازنامه جدید بعد از ذخایر و قلم ماقبل آخر در طبقه فوق می باشد.

۳-۷) در ترازنامه جدید حسابی با عنوان حساب بدهی های مرتبط با دارایی های نگهداری شده برای فروش که در آخرین طبقه در قسمت بدهی های جاری ایجاد شده شده است که این حساب در ترازنامه جدید وجود نداشت.

 

 

 

٤- بدهی های غیر جاری:

۴-۱) عنوان حساب ها و اسناد پرداختنی بلند مدت در ترازنامه قدیم به عنوان حساب پرداختنی های بلند مدت در ترازنامه جدید تغییر یافته است.

۴-۲) تغییر نام حساب تسهیلات مالی دریافتی بلند مدت و حذف کلمه دریافتی از آن در ترازنامه جدید.

 

٥- حقوق صاحبان سهام:

۵-۱) بخش حقوق صاحبان سهام در ترازنامه قدیم،در مقابل حساب سرمایه و داخل پرانتز تعداد سهم و مبلغ هر سهم پرداخت شده قرار می گرفت این در خالی است که در ترازنامه جدید حساب سرمایه ثبت می گردد و در بخش یادداشت های هراه اطلاعات مربوط به تعداد و مبلغ هر سهم عنوان می شود.

۵-۲) حساب افزایش سرمایه در جریان که در ارتباط با بخش افزایش سرمایه واحد تجاری می باشد در دومین قلم حاصل گشته است که این افزایش در مجمع عمومی فوق العاده به تصویب رسیده استبنابراین مراحل ثبت آن در جریان است اما در ترازنامه قدیم این حساب وجود نداشته است.

۵-۳) ما به التفاوت مبلغ فروش و مبلغ اسمی سهام منتشره و فروش رفته بابت افزایش سرمایه در حساب مجزایی قرار می گیرد که در ترازنامه جدید با عنوان حساب اندوخته صرف سهام تعریف شده است.

۵-۴) در ترازنامه جدید حساب جدیدی ایجاد شده است که حساب مازاد تجدید ارزیابی دارایی های بعد از حساب های اندوخته ای را شامل می شود که این حساب در ترازنامه قدیم وجود نداشت.

۵-۵) حساب تفاوت تسعیر ارز عملیات خارجی مربوط به واحد های تجاری که دارای واحدهای مستقر در خارج از کشور هستند ، که بعنوان قلم ماقبل آخر در قسمت حقوق صاحبان سهام ترازنامه جدید ایجاد شده است.

منتشر شده در مقالات
سه شنبه, 22 تیر 1395 09:54

IFRS چیست؟

IFRS چیست؟

IFRS یا معیارهای گزارشگری مالی وابسته به جهان در واقع به دسته ای از معیارهای حسابداری گفته می شود که در ابتدا توسط هیات معیارهای حسابداری وابسته به جهان گرد آوری و تهیه شده است سپس در اختیار عموم قرار گرفته است.مقصود و منظور از این معیارها تهیه یک لیست جامع و کامل از صورت های مالی شرکت های سهام دار در اندازه معیارهای بین المللی ذکر شده است هیات معیارهای حسابداری وابسته به جهان در واقع یک سازمان جدا از دیگر سازمان ها و مستقل می باشد که نمایندگانی از سوی خود در کشورهای مختلف دارد.این سازمان در شهر لندن انگلستان قرار دارد و از سال 2001 تا کنون به فعالیت خود در این زمینه ادامه می دهد.

می توان گفت پایه و اساس این سازمان را شرکت هایی بنا کرده اند که در زمینه امور حسابداری دارای تخصص زیادی بوده اند همانند شرکت هایی که در زمینه حسابداری فعالیت گسترده ای دارند و یا موسسات مالی خصوصی که دربرگیرنده ی هسته ی حسابداری در خود می باشند.با توجه به آمارهایی که توسط این سازمان انتشار یافته است میتوان گفت تا کنون 120 کشور حضور و فعالیت رسمی خود را اعلان کرده اند و به نوعی حضور در این سازمان و آغاز فعالیت خود را در آن لازم الاجرا دانسته اند.

هدف اصلی این سازمان ایجاد یک زبان مشترک بین شرکت های داخلی و خارجی یک کشور توسط صورت های مالی حسابداری می باشد در واقع زبان مشترک همان علوم حسابداری می باشد برای مثال یک شرکت می تواند با توجه به قوانین مشابه صورت های مالی خود را به شرکت های خارجی رقیب خود ارسال نماید بدین ترتیب این اطلاعات می تواند در بین شرکت های مختلف به گردش در آمده و مورد استفاده قرار گیرد از طرفی شرکت های اصلی که ممکن است نمایندگانی در کشورهای مختلف داشته باشند میتوانند با پذیرش این سازمان به راحتی در ارتباط بهتری قرار بگیرند مزیت دیگر این سازمان امکان افزایش سرمایه گذاری خارجی در شرکت هایی که در این سازمان هستند می باشد.

با توجه به عکس العمل عده ای مبتنی بر ضرورت وجود سازمان IFRS و پذیرش آن اما عده ای نیز در میان وجود دارند که حضور سازمان و پذیرش آن و همچنین تحمل هزینه های دربرگیرنده ی آن را به طور کلی نپذیرفته و می گیند مزیت های بدست آمده ارزش چندانی ندارد و پذیرش کامل سازمان را مغایر با اهداف خود می دانند.

با توجه به تفاوت های کمی که در میان معیارهای حسابداری و IFRS دارد می توان گفت که اصول مشابه به هم سبب انطباق این دو مفهوم بر هم شده است اکنون به تفاوت های عمده بین معیارهای حسابداری در ایران و معیارهای سازمان IFRS در سطح جهان می پردازیم.

در حوزه موضوعات عمده : هیات سازمانی IFRS با توجه به شرکت های مختلف در کشورهای مختلف تلاش در گردآوری قوانین و اصول کلی دارد اما در معیارهای تعریف شده کنونی به تفاصیل جزئی پرداخته شده است.

در حوزه موضوعات معیارهای حسابداری : تفاوت عمده ای که در این حوزه وجود دارد به تفاوت میان هزینه تحقیق و توسعه اشاره دارد به گونه ای که در معیار حسابداری هزینه تحقیق و توسعه در بخش مربوط به مخارج منظور می گردد اما در سازمان IFRS هزینه تحقیق در بخش مخارج قابل پرداخت می باشد و هزینه توسعه در بخش سرمایه گذاری منظور می گردد.

یکی از موضوعاتی که در ایران مورد بحث و بررسی می باشد نحوه اعمال قوانین سازمان IFRS می باشد در همین روند سازمان بورس و اوراق بهادار در نظر دارد تا شرکت های سهام دار و مربوطه را در جهت پذیرش سازمان IFRS در خود سوق دهد بر همین اساس شرکت ها و نهادهای سهامی می توانند ازین پس صورت های مالی خود را با توجه به معیارهایی که سازمان IFRS در نظر گرفته است تنظیم و تدوین نمایند.

موضوع بحث برانگیز در این میان این است که شرکت هایی که تاکنون صورت های مالی خود را با توجه به معیارهای ایران هماهنگ می ساخته اند حال چگونه می توانند آن ها را با معیار دیگر که در سازمان IFRS تدوین گشته هماهنگ سازند که این موضوع مهم نیازمند دو اصول کلی می باشد که در زیل به آن ها می پردازیم.

در ابتدا باید در شرکت مذبور کارشناسی وجود داشته باشد که دارای تخصص کافی در این زمینه باشد و بتواند کلیه صورت های مالی شرکت را بر طبق قوانین سازمان IFRS منطبق سازد و بتواند با حداقل زمان تغییرات لازم را اجرا نماید و قدم بعدی وجود یک ابزار قدرتمند جهت اجرای این اهم می باشد.

موضوعی که در این میان ممکن است مدیران شرکت ها را به مشکل وارد کند چگونگی حرکت به سمت سازمان IFRS می باشد بنابراین برای جلوگیری از این مشکل باید تمامی صورت های مالی منطبق شده بر قوانین سازمان IFRS را از همان تاریخ اعمال تغییرات به سازمان ارائه دهند که در این بخش باید نکات مهمی را نیز در نظر بگیرند.

حال به ویژگی های ابزاری که در بالا ذکر کردیم می پردازیم

نرم افزاری که میتواند یک حسابدار متخصص را در این زمینه یاری دهد نرم افزاری است که توانایی اجرا شدن بر مبنای قوانین استاندارد قبلی و قوانین استاندارد سازمان IFRS را داشته باشد و بتواند در دو جهت به کار گرفته شود بدین صورت که بتواند گزارشات مالی را به دو روش استاندارد موجود ارائه دهد همچنین ویژگی دیگری که مورد نیاز است قابلیت مقایسه گزارشات مالی بر اساس دو استاندارد است بدین صورت که بتوان آن دو گزارش را باهم مقایسه کند..

منتشر شده در مقالات

سرمایه گذاری در بورس، جزء یکی از فعالیت هایی است که برخی افراد به صورت مستقل تمام زمان خود را صرف تحلیل و سرمایه گذاری در بازار سهام می کنند و برخی دیگر نیز در کنار سایر فعالیت های تجاری خود، بخشی از سرمایه خود را در بورس سرمایه گذاری می کنند. این در حالی است که اگر نتوان به درستی روند صعودی و نزولی بورس را تحلیل کرد، ممکن است سرمایه خود را در زمان کوتاهی از دست بدهیم و بدون هیچگونه سودی از بورس دست بکشیم. اما در مقابل اگر بتوان تصمیمات درستی بگیریم و در بازار مناسبی سرمایه گذاری کنیم، احتمال بیشتری برای بدست آوردن سود وجود خواهد داشت. حال آنکه با تمام محاسبات و تحلیل های حرفه ای در این زمینه نیز، تمام سرمایه گذاران و سرمایه داران بورس به خوبی میدانند که بخشی از سرمایه گذاری در بورس همواره با ریسک از دست دادن سرمایه همراه خواهد بود.

برای سرمایه‌گذاری در بازار سهام و بورس باید نکات زیادی را رعایت کنیم تا دچار ضرر و زیان نگردیم. موارد زیر از جمله آنها هستند که توجه به این نکات می‌تواند مفید بوده و ما را در رسیدن به اهدافمان یاری کند.

 

۱- انتخاب صنعت برتر: در میان صنایع مختلف، صنعتی را انتخاب کنیم که چشم‌انداز روشنی دارد. بدین معنی که:

-         در آینده بیشتر به آنها نیاز است

-         کمتر قابل تکثیرند

-         قابل واردات نیستند و کشورهایی که از نظر صنعت جلوتر از ما هستند بیشتر و ارزان‌تر و بهتر تولید نمی‌کنند.

در واقع اگر قرار باشد مساله عضویت در wto مطرح شود ما در آن صنایع مزیت داریم. ( فرضا در مقابل صنعت ساختمان، خودرو، معدن، قند و شکر، سیمان، ریسندگی و بافندگی، کاغذ، چرم، فلزات اساسی، معدنی غیرفلزی، رایانه، دارویی، مواد غذایی، شیمیایی، نفتی، تجهیزات، شوینده و غیره بعضی نیاز به مصرف آنها کاهش می‌یابد، بعضی‌ها قابل تکثیرند، بعضی‌ها را دیگران بهتر و ارزان‌تر از ما تولید می‌کنند و در بعضی ما مزیت داریم).

 

۲- از میان صنایع برتر سبد سهام انتخاب ‌کنیم: سعی کنیم در میان انواع صنعت، ۴ تا ۵ صنعت برتر را انتخاب کنیم و در هر کدام با خرید یک سهم ۲۰ تا ۲۵ درصد سرمایه مان را سرمایه‌گذاری کنیم تا ریسک سرمایه‌گذاری را پایین بیاوریم.

برای مثال در معدن یک سهم، در ساختمان یک سهم، در رایانه یک سهم، در پتروشیمی یک سهم و در دارویی یک سهم انتخاب می‌کنیم که اگر به هر دلیلی آن سهم دچار زیان شد یا نماد آن سهم در بورس بسته شد یا دچار صف فروش گشت و به نقدینگی نیازمند شدیم دچار مشکل نشویم.

اما چرا خرید چهار تا پنج سهم؟ برای اینکه اگر سرمایه را بیش از حد خرد و پراکنده کنیم، مدیریت کمتری اعمال می‌گردد و جمع کردن سرمایه دشوار خواهد شد.

 

۳- انتخاب شرکت برتر در میان یک صنعت: پس از گزینش چهار یا پنج ردیف صنعت برتر، در داخل صنعت به سراغ شرکتی می‌رویم که میانگین بازدهی آن از بقیه بیشتر است و مواردی که در ادامه ذکر میکنیم را برای آن در نظر می‌گیریم.

 

۴- میزان نقد شوندگی سهم: سهمی را انتخاب می‌کنیم که میزان معاملات آن در روز زیاد است، به این معنی که آن سهم را زیاد می‌خرند و زیاد می‌فروشند، حجم معاملات شرکت، تعداد سهام معامله شده، دفعات معامله، تعداد خریدار، تعداد فروشنده، سوابق باز بودن نماد سهم و… تاثیرگذارند. اگر سهمی انتخاب کنیم که نقد شوندگی آن خوب نباشد هنگام فروش سهم دچار مشکل می‌گردیم. بعضاً ممکن است شش ماه نماد آن بسته باشد. نقد شوندگی سهم مثل رتبه کنکور است در بورس ما معمولا رتبه یک تا ۵۰ خوب و ۵۰ تا ۱۰۰ قابل قبول است و بالاتر از ۱۰۰ ضعیف. لازم به یاد آوری است که رتبه نقد شوندگی سهام ثابت نیست و در یک دوره سه تا شش ماهه ممکن است تغییر کند، بنابراین نیاز است مرتب اطلاعات مان را به روز نگه داریم.

 

۵- میزان سهام شناور آزاد سهم: میزان سهامی است که دست سهامداران خرد یا اصطلاحاً دست مردم است. سهمی را انتخاب می‌کنیم که میزان سهام شناور آزاد آن بالای ده پانزده درصد باشد البته سهامی که میزان شناور آزاد آن خیلی زیاد باشد خوب نیست و بهتر است که سهم دو سه سهامدار عمده داشته باشد. سهم بدون سهامدار عمده مثل تحصیلکرده بدون حمایت در جامعه ما است. بدون حمایت می‌ماند و در گرفتن قرارداد‌ها خیلی موفق نخواهد بود.

 

۶- p/e سهم: یعنی نسبت سود پیش‌بینی شده سالانه به قیمت روز سهم. مثلا اگر قیمت سهمی امروز ۱۰۰ تومان است و سود پیش‌بینی شده سالانه سهم ۲۵ تومان است، ۱۰۰ تقسیم بر ۲۵ می‌شود ۴، می‌گوییم p/e این سهم ۴ است.

P/e در هر صنعتی با صنعت دیگر متفاوت است. P/e سهام داخل یک صنعت را با هم مقایسه می‌کنیم اگر همه فاکتورهای چند سهم درون یک صنعت با هم برابر بود سهمی را انتخاب می‌کنیم که p/e پایین‌تری دارد. در واقع p/e بیانگر این است که جو بازار از یک سهم به‌خصوص چه انتظاری دارد. میزان بالای این نسبت می‌تواند نشان دهنده این واقعیت باشد که سهامداران به آینده سهم خوش بینند و باور دارند که پیشرفت قابل ملاحظه ای خواهد داشت؛ ضمن اینکه ریسک سهم نیز زیاد است. P/e پایین نشان دهنده این است که این سهم رشد خود را کرده است یا سهامداران به آینده سهم خیلی اعتقاد ندارند، ضمن اینکه ریسک این سهم زیاد نیست.

 

۷- میزان پرداخت سود نقدی سهم: هر شرکتی که پیشنهاد پرداخت سود نقدی بالاتری داشته باشد بهتر است. سعی کنید سهامی را انتخاب کنید که پیشنهاد پرداخت سود نقدی بالاتر از ۸۰ درصد دارند. البته ممکن است سهمی برای ترغیب سهامداران پیشنهاد ۱۰۰ درصد تقسیم سود نقدی را مطرح کند، ولی در مجموع به وعده‌های خود عمل نکنند. به همین دلیل باید به عملکرد گذشته سهم نیز در انجام وعده‌هایش توجه کنید.

 

۸- سرمایه شرکت: با توجه به شکل و موقعیت خاص بورس در کشور ما و دامنه نوسان و حجم مبنا، سهام‌هایی که سرمایه کمتری دارند برای انتخاب مناسب‌ترند ضمن اینکه ریسک آنها بیشتر است.

 

۹- برنامه طرح و توسعه شرکت: آیا شرکت طرحی برای توسعه دارد یا خیر؟ مسلماً انتخاب شرکتی که برنامه توسعه و افزایش تولید و تنوع در فعالیت دارد به جای شرکتی که پروژه جدید و طرحی برای آینده ندارد بهتر است. مخصوصا سرمایه‌گذاری که تصمیم به استمرار و ادامه سرمایه‌گذاری دارد حتما باید به این نکته توجه کند.

 

۱۰- ریسک سهم: ریسک به معنای دلهره و ترس سهامدار از زیان در سهم است. معمولا بعضی از شرکت‌ها به‌دلیل عملکرد مدیریتی خوب سوابق درخشانی برای خود به‌وجود آورده‌اند، این شرکت‌ها در قیمت سهم، در eps یا پیش‌بینی سود سهم، در طرح‌های توسعه و افزایش سرمایه سهم و در تعدیل مثبت و یا منفی سهم صادقانه عمل کرده و عملکرد آنها به هدف دستکاری در قیمت سهم نیست و تمام تلاش خود را بکار می‌گیرند تا سهامداران دچار ضرر و زیان نگردند؛ اگر سوابق ده سال قبل آنها را مرور کنید رشد تدریجی بدون نوسان‌های شدید مثبت و منفی را می‌بینید و برعکس.

بعضی شرکت‌ها که تعداد آنها در بورس ما کم هم نیست دستکاری در قیمت، اعلام eps‌ های غیر واقعی، تعدیل مثبت یا منفی‌های غیر واقعی به منظور متضرر ساختن سهامداران خرد و جمع کردن سهم و یا برعکس فروش سهم و فرار از سهم است. بنابراین در میان سهام‌های یک صنعت، سهمی را انتخاب می‌کنیم که ریسک آن کم باشد.

 

۱۱- جوان بودن شرکت: صنایع و شرکت‌ها نیز همانند انسان مراحلی را طی می‌کنند. این مراحل شامل تولد، رشد، بلوغ و کهنسالی است در میان یک صنعت نیز پتروشیمی را مثال بزنیم: سهم a با سرمایه کم و تاسیسات آن تازه نصب و راه اندازی شده فاز یک آن شروع بکار کرده و سود آن نیز زیاد نیست (p/e =10).

سهم b فاز دو و سه آن نیز تکمیل شده سرمایه آن چند برابر اولی است، ولی هنوز فاز چهار و پنج طرح و توسعه را دارد (p/e = 9).

سهم c طرح‌های آن تکمیل شده، ولی از عمر تاسیسات آن بیش از ۱۵ سال نگذشته و نیروی انسانی آن نیز در وضعیت میانسالی هستند (p/e = 8).

سهم d در مرحله کهنسالی است کارخانه کار می‌کند، جایی برای طرح و توسعه ندارد، سرمایه آن بسیار زیاد و تاسیسات آن نیز فرسوده شده است و نیروی انسانی آن نیز اکثریت در مرز بازنشستگی است (p/e = 7). طبیعی است که اولویت در انتخاب و خرید سهم به ترتیب a، b و در نهایت c و d است.

 

۱۲- میزان رشد سود پیش‌بینی شده سهم: شرکت‌هایی که eps واقع بینانه اعلام می‌کنند و در طول سال به‌ دلیل عملکرد مطلوب مرتب سود پیش‌بینی شده خود را تعدیل مثبت می‌دهند و بالا می‌برند برای سرمایه‌گذاری مناسب‌ترند. این موضوع را باید از سوابق شرکت‌ها متوجه شد.

 

۱۳- گزارش‌های دوره‌ای سهم: شرکت‌ها موظف به ارائه گزارش به‌موقع عملکرد خود در دوره‌های سه ماهه، شش ماهه، نه ماهه، و سالانه هستند. سهمی را انتخاب می‌کنیم که در گزارش خود پیش‌بینی سود خود را پر کرده باشد. برای مثال در گزارش دوره سه ماهه ۲۵درصد، شش ماهه ۵۰ درصد، و در گزارش ۹ ماهه ۷۵ درصد سود پیش‌بینی شده خود را پوشش داده باشد.

 

۱۴- کف قیمتی: هر سهمی را که مورد توجه قرار دهید یک سقف قیمتی دارد (حداکثر قیمت سهم) و یک کف قیمتی (حداقل قیمت سهم). به یک سهم زمانی وارد شوید که در وضعیت کف قیمتی است و این کف و سقف متناسب با زمان و وضعیت سهم و گزارش آن متغیر است و با تجربه به‌دست می‌آید.

 

۱۵- اخبار سیاسی و اقتصادی: همواره به اخبار سیاسی اقتصادی داخلی و خارجی توجه داشته باشید. ممکن است گوش دادن به اخبار یا مطالعه روزنامه‌های اقتصادی وقت شما را بگیرد، اما کمک بزرگی به شما خواهد کرد تا بتوانید در برخی موارد روند بازار را پیش‌بینی کنید و همین‌طور صنایع خاصی را مورد توجه قرار دهید.

 

امیدواریم این مطلب آموزشی به سودآوری هرچه بیشتر شما در بازار سهام و بورس کمک کند.

فراموش نکنید که این مقاله را با دوستان خود به اشتراگ بگذارید تا از نکات آموزشی آن در سرمایه گذاری بهره ببرند.

 

جهت آگاهی از به روز ترین مقالات آموزشی پارمیس، لطفاً در صفحه لینکدین کمپانی پارمیس ما را همراهی کنید.

https://www.linkedin.com/company/parmisit

منتشر شده در مقالات
یکشنبه, 08 فروردين 1395 09:45

سال 94 در بورس چه گذشت؟

بر اساس آخرین خبرهای حسابداری و اقتصادی، در حالی که سال 94 در حال سپری شدن بود، اتفاقات پر حاشیه ای در حوزه اقتصاد و سیاست در یکسال گذشته رخ داد و البته بخش‌های مختلفی از اقتصاد نیز با کمترین حاشیه کار خود را دنبال کردند. در بازار سرمایه از دی ماه 94 و با اجرایی شدن برجام، شاخص‌ها روند صعودی را در پیش گرفتند .

در ادامه این گزارش نگاهی به مختصری از وقایع و رخدادهای مهمی که در سال 94 در بورس و بازار سهام رخ داد میاندازیم.

 

فروردین ماه

در فروردین ماه 94 حدود 27.1 میلیارد سهم به ارزش 46 هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شد. در این ماه که معاملات آن از 5 فروردین 94 آغاز شد شاخص ها در مجموع 7.2درصد رشد داشت.

 

اردیبهشت ماه (تفاهم لوزان و تاثیر آن بر بورس)

در اردیبهشت ماه سال 94 و مدت اندکی بعد از تفاهم لوزان بورس رشد کرد اما عرضه نسبتا سنگین سبب شد تا شاخص بورس حدود 5 هزار واحد افت داشته باشد و حدود 12.2 میلیارد سهم به ارزش 25.6 هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شود.

در این ماه شاخص های تعداد و ارزش سهام معامله شده به ترتیب به اعداد 199.8 و 135.6 رسید که در مقایسه با ماه پیش از آن به ترتیب 55 درصد و 44.4 درصد کاهش یافت.

 

خرداد ماه

نماگر بورس در ابتدای خرداد ماه کار خود را در 63 هزار و 703 واحد آغاز و در همان چند روز اول افت 475 واحدی را تجربه کرد.

در ادامه تحت تاثیر حمایت های دولتی و در کنار حمایت بانکها از سهام زیر مجموعه خود شاخص کل توانست روند متعادل تری به خود بگیرد و در پایان خرداد ماه در 63 هزار و 811 واحد به کار خود خاتمه دهد، تا نسبت به ابتدای ماه رشد 108 واحدی داشته باشد. از میان 22 روز کاری شاخص بورس در خرداد ماه در 11 روز روند حرکتی شاخص منفی و در 11 روز دیگر مثبت بود که باعث شد بورس در این ماه بازدهی مثبت یک درصدی داشته باشد.

 

تیر ماه (توافق تاریخی با شش قدرت جهانی)

روند معاملاتی تیر ماه بورس اوراق بهادار تهران، همزمان شد با توافقی که سالها برای بدست آوردن آن تلاش شد که سرانجام ایران و شش قدرت جهانی به توافقی تاریخی دست یافتند و ضمن این اتفاق در تیرماه امسال حدود 19.5میلیارد سهم به ارزش 38.5 هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شد.

در این ماه شاخص های تعداد و ارزش سهام معامله شده به ترتیب به اعداد 319.3 و 204.1 رسید که در مقایسه با ماه قبل به ترتیب 10.9.5 درصد و 110.8 درصد افزایش داشت.

 

مرداد ماه

طی 20 روز کاری مرداد 94، ارزش معاملات در مقایسه با تیر ماه 94، 40 درصد کاهش یافت و از 38513 میلیارد ریال به 23134 میلیارد ریال رسید. همچنین حجم سهام معامله شده از 19475 میلیون سهم به 9744 میلیون سهم معادل 50 درصد کاهش یافت.

 

شهریور ماه

در شهریور ماه امسال در بخش اخبار اقتصادی رئیس کمیسیون اصل نود مجلس از بازرسی و پیگیری شکایت‌ ‌های سهامداران از سازمان بورس و اوراق بهادار در این کمیسیون خبر داد و در مهمترین اخبار سیاسی وزارت امور خارجه کشورمان اعلام کرد که به دستور محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه ستاد پیگیری برجام در این وزارتخانه تشکیل شود و شاخص کل بورس تحت تاثیر این اخبار 248 واحد رشد کرد و به رقم 61 هزار و 576 واحد رسید.

 

مهر ماه

طی 21 روز کاری مهر 94، ارزش معاملات در مقایسه با شهریور ماه 94، 41 درصد کاهش یافت و از 27418 میلیارد ریال به 16161 میلیارد ریال رسید. همچنین حجم سهام معامله شده از 12393 میلیون سهم به 9212 میلیون سهم معادل 26 درصد کاهش. بیش از 9.2 میلیارد سهم به ارزش 16.2 هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شد.

 

آبان ماه

طی 20 روز کاری آبان 94، ارزش معاملات در مقایسه با مهر ماه 94، 10 درصد کاهش یافت و از 16161 میلیارد ریال به 14535 میلیارد ریال رسید. همچنین حجم سهام معامله شده از 2،9212 میلیون سهم به 8235 میلیون سهم معادل 11 درصد کاهش یافت.

 

آذر ماه

در آذر ماه امسال بیش از 9 میلیارد سهم به ارزش 16.2 هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شد. در این ماه شاخص های تعداد و ارزش سهام معامله شده به ترتیب به اعداد 147.8 و 86 رسید که در مقایسه با ماه قبل به ترتیب 9.5 درصد و 11.7 درصد افزایش و نسبت به ماه مشابه پارسال به تر تیب 45.6 درصد و 61.3 درصد کاهش داشت.

 

دی ماه

در دی ماه امسال بیش از 22.3 میلیارد سهم به ارزش 47.1 درصد هزار میلیارد ریال در بورس اوراق بهادار تهران معامله شد. در این ماه شاخص های تعداد و ارزش سهام معامله شده به ترتیب به اعداد 366.3 و 249.8 رسید که در مقایسه با ماه قبل به ترتیب 147.8 درصد و 190.5 درصد و نسبت به ماه مشابه پارسال به ترتیب 73 درصد و 53.6 درصد افزایش داشت.

 

بهمن ماه

در پایان معاملات منتهی به 30 بهمن 1394، ارزش کل معاملات سهام و حق تقدم به 101836 میلیارد ریال رسید که نسبت به ماه قبل آن 116 درصد افزایش یافت.

در این ماه تعداد 50 میلیارد و 542 میلیون سهم در دو میلیون 639 هزار دفعه معامله شد و به ترتیب 126 درصد و 106.5 درصد افزایش را نسبت به ماه گذشته تجربه کرد.

 

اسفند ماه (صعود شاخص کل بورس به کانال 80 هزار واحدی)

روز دوشنبه 24 اسفند ماه 94 و در پایان داد و ستد معاملات بازار سرمایه، یک میلیارد و 478 میلیون سهم و حق تقدم به ارزش چهار هزار و 808 میلیارد و 843 میلیون ریال در 94 هزار نوبت انجام شد.

 

بیشترین تاثیر مثبت بر حرکت دماسنج بازار سهام نیز به نام نمادهای معاملاتی فولاد، اخابر، رمپنا، تاپیکو، همراه ، فارس و خودرو رقم خورد.

 

شاخص های اصلی بازار سرمایه همگی مثبت بودند به طوری که شاخص قیمت (وزنی – ارزشی) 332 واحد، کل (هموزن) 120 واحد، قیمت (هموزن) 100 واحد، آزاد شناور یک هزار و 148 واحد، شاخص بازار اول 793 واحد و شاخص بازار دوم 796 واحد رشد کردند.

بر طبق این آمار و گزارشات می توان به طور عمومی برخی از عوامل موثر بر بورس را شناسایی نمود و در سال پیش رو با توجه به دنبال کردن اخبارهایی در حوزه مواردی که بر بورس تاثیر گذارند، با برنامه ریزی و سرمایه گذاری صحیح به سرمایه خود بیافزایید و سوددهی در بورس را تجربه کنید.

 

منتشر شده در اخبار حسابداری

بورس تهران در معاملات هفته گذشته اگرچه اندکی از شدت هیجانات خود کاست و با رشد نیم درصدی شاخص مواجه شد اما همچنان با ورود چشمگیر نقدینگی و افزایش انگیزه برای خرید رو به رو شد.

به گزارش ایسنا، بورس تهران در حالی در ابتدای هفته معاملاتی گذشته اندکی از روند پرشتاب خود کاست و با اصلاح قیمت و استراحت مواجه شد، اما در میانه هفته روند صعودی خود را آغاز کرد و توانست با رشد نیم درصدی شاخص در محدوده ۷۷ هزار و ۸۸۸ واحد قرار بگیرد.

البته در هفته گذشته سه اتفاق مهم رخ داد که موجب آغاز روند صعودی بازار و تداوم آن شد به طوری که روند صعودی بازار سرمایه از روز دوشنبه و با حضور وزیر اقتصاد در سازمان بورس و برگزاری جلسه مشترک با مسئولان بازار سرمایه آغاز شد و بورس تهران که با شایعه خبر استعفای رئیس سازمان بورس مواجه شده بود، با خیال راحت مسیر صعودی خود را در پیش گرفت.

علاوه بر این در میانه هفته خبر مهم دیگری منتشر شد که فعالان تالار شیشه ای را دلگرم تر کرد و این خبر چیزی نبود جز کاهش نرخ سود سپرده های بانکی که باعث خوشحالی فعالان بازار سرمایه شد، زیرا کاهش نرخ سود می تواند موجب رونق بورس شده و سرمایه ها را از بانک به سمت بازار سرمایه بکشاند.

از دیگر اتفاقات پر اهمیتی که در هفته گذشته رخ داد، آغاز مجدد عرضه های اولیه بعد از مدتها در بورس تهران و روی خوش سهامداران به این عرضه بود به طوری که اشتیاق سهامداران برای خرید سهم عرضه شده و واکنش مثبت بازار به این رویداد، تمایل سهامداران را برای ادامه این مسیر نشان داد.

به این ترتیب روند عرضه های اولیه که در ابتدای امسال و با وخیم شدن اوضاع بورس متوقف شده بود، با بهبود شرایط بازار و همچنین ورود نقدینگی جدید مجددا از سر گرفته شد و همین موضوع سبب شد تا در روز چهارشنبه ۸ درصد از سهام پتروشیمی فجر به عنوان سومین شرکت جدید وارد بورس شود.

کارشناسان نیز در این شرایط بر لزوم تداوم عرضه های اولیه تاکید دارند و می گویند با ورود نقدینگی جدید به بازار سرمایه باید عرضه های اولیه افزایش پیدا کند زیرا این موضوع باعث جذب نقدینگی جدید شده و شادابی و نشاط را به بازار تزریق می کند.

به این ترتیب با هجوم شدید نقدینگی به بورس تهران و افزایش تقاضا در گروه های مختلف بورسی به خصوص گروه خودرویی که این روزها بازدهی خیره کننده ای را نصیب همراهان خود کرده است، میانگین بازدهی بورس تهران به ۲۴٫۶ درصد رسید و ارزش و حجم معاملات هم با رونق قابل توجهی مواجه شد.

بر این اساس در ۵ روز معاملاتی هفته گذشته بیش از ۱۰ هزار و ۷۰۰ میلیون سهم به ارزش ۲۶ هزار و ۵۵۶ میلیارد ریال داد و ستد شد و دفعات معاملات به بیش از ۶۳۰ هزار دفعه رسید. همچنین افزایش تقاضا برای خرید سهم موجب رسیدن تعداد خریداران به بیش از ۲۰۴ هزار نفر شد.

روند صعودی بورس تهران در حالی این روزها شدت گرفته است که با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال، سهامداران منتظر ارائه اولین پیش‌بینی درآمد شرکتها هستند تا با ارائه اولین پیش بینی مدیران برای سال آینده، روند حرکتی خود را تعیین کنند و ببینند مدیران با لحاظ کردن شرایط اقتصادی و سیاسی، سال آینده شرکتها را چگونه ترسیم می کنند.

منتشر شده در اخبار حسابداری

با توجه به اینکه در راستای پیوستن به بانک های جهانی و گسترش ارتباطات با بازار سرمایه خارجی هستیم؛ برای تحقق این مهم تغییراتی لازم است و نیاز به همسو شدن با استانداردهای حسابداری و حسابرسی جهانی وجود دارد. بر همین اساس چندی پیش خبری درباره "پایان بی انضباطی های مالی با برداشتن تحریم ها" منتشر شد که لزوم این تغییرات را به وضوح بیان کرده است.

دبیر کمیته عالی حسابرسی و مدیر امور حسابرسی داخلی بانک شهر گفت: حسابرسی‌ های بانک شهر مورد تائید سازمان بورس و بانک مرکزی است.

حسن رستم ‌پناه  با اشاره به اینکه در حال حاضر در چارچوب ضوابط و مقررات از بانک شهر حسابرسی به عمل می‌آید، در واکنش به برخی اظهارنظرها بیان کرد: تنها ۱۰درصد سهام بانک شهر متعلق به شهرداری تهران است و ۶۰ درصد متعلق به سایر کلانشهرها و شهرداری‌ های مراکز استان هاست. وی با اشاره به اینکه اگر قرار باشد حسابرسی‌ ها توسط شوراهای شهر صورت بگیرد بسیاری از شهرهای کشور که سهام‌دار بانک شهر هستند نیز می‌توانند مدعی حسابرسی از بانک شهر باشند، افزود: قانونگذار به دلیل اینکه این اتفاق نیفتد تنها ما را موظف کرده که هر ۳ ماه یک بار صورت‌های مالی حسابرسی‌ شده را به سازمان بورس و بانک مرکزی ارائه کنیم.

رستم ‌پناه با تاکید بر اینکه حسابرسی‌های ما باید مورد تایید بورس و بانک مرکزی باشد، تصریح کرد: هم اکنون موسسات و نهادهای مالی در کشورمان هر ۳ماه یکبار حسابرسی می‌شود و بانک شهر نیز از این قانون مستثنی نیست.

 

منتشر شده در اخبار حسابداری
صفحه1 از2
نیاز به توضیحات بیشتر دارید؟
کارشناسان پارمیس آماده پاسخگویی به شما هستند...
با ما تماس بگیرید
خبرنامه
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس