یکی از کاربردهای شایع Air Plane Mode یا همان حالت هواپیما در سفرهای هوایی است اما ما میتوانیم از این ویژگی موبایل ها در مواقع دیگری استفاده کنیم.

امکان Air Plane Mode در تمامی گوشی ها از گوشی های ساده تا گوشی های هوشمند وجود دارد. استفاده از این امکان باعث میشود تا بلوتوث، وای فای، شبکه موبایل و اتصالات داده دستگاه شما قطع شود اما علت اصلی قطع اتصالات حذف اختلالات شبکه ای بر روی کارکرد سنسورهای مختلف و تجهیزات موجود در هواپیما ها است.

شما میتوانید از طریق تنظیمات گوشی خود این حالت را فعال کنید. پس از فعال شدن حالت هواپیما آیکون آن در نوار اعلان ظاهر می شود. بهتر است قبل از پرواز این حالت را فعال کنید.

حالت Air Plane Mode در گوشی های مختلف تفاوت اندکی دارد اما هدف کلی آن قطع اتصالات ذکر شده می باشد. با این حال شما میتوانید از دیگر امکانات و ویژگی های گوشی مانند عکس برداری، پخش موزیک و ... بهره ببرید.

 

Air Plane Mode به چه معناست و چه کاربردهایی دارد؟

 

هنگامی که حالت هواپیما را فعال کرده اید دیگر امکان ارتباط ندارید به همین دلیل برخی از سازمان ها مانند سازمان هوانوردی فدرال آمریکا با تغییر و به روز رسانی آیین نامه های خود امکان استفاده از بلوتوث و یا وای فای را در طول پروازهای خود ارائه کرده است.

بنابراین شما میتوانید بدون خارج شدن از حالت هواپیما، بلوتوث و یا وای فای خود را روشن کنید.

از دیگر کاربردهای این حالت زمانی است که شما دچار اختلال در سیگنال و اتصالات گوشی خود شده اید با خاموش و روشن کردن این حالت میتوانید دوباره اتصالات گوشی خود را برگردانید البته این راه حل کاملا قطعی نیست.

از حالت هواپیما میتوانید در مواقعی که تمایلی به دریافت اعلان ها ندارید استفاده کنید و یا زمانی که در حال شارژ کردن باتری موبایلتان هستید و اگر منتظر تماسی نیستید؛ فعال کردن این امکان باعث شارژ سریع تر باتری شما می شود.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
سه شنبه, 25 آذر 1393 10:03

راههای نجات باتری موبایل

تلفن‌های همراه هوشمند بزرگترین دستاورد تکنولوژی بیست سال اخیر به حساب می‌آیند اما این تکنولوژی محبوب هم با مشکل شارژ کردن باتری درگیر است.

اگر یکی از کاربران همیشگی تلفن‌های هوشمند هستید تا به حال حتما با مشکل تمام شدن شارژ تلفن پیش از انجام آخرین کارهایتان مواجه شده‌اید.

کمپانی‌های بزرگی مانند سامسونگ ثابت کرده‌اند که اگر تعدادی از برنامه های موبایل را غیر فعال کنید می‌توانید بهره بیشتری از شارژ تلفن‌همراهتان ببرید. بناراین حالت فوق‌العاده صرفه‌جویی باتری به موبایل اجازه می‌دهد که تا 24 ساعت با تنها 10 درصد شارژ روشن بماند.

حالت فوق‌العاده صرفه‌جویی در باتری با به تعویق انداختن دانلودها، سیاه و سفید کردن صفحه نمایش و کم کردن تعداد اپلیکیشن‌های باز میزان مصرف باتری موبایل را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

وب‌سایت digitalspy به کاربران تلفن‌های هوشمند پیشنهاد می‌کند که اگر تلفن‌همراهشان یکی از مدل‌های سامسونگ نیست که حالت صرفه جویی باتری فوق‌العاده روی آن نصب شده باشد، از راه‌های دیگری برای حفظ باتری موبایل در مواقع ضروری استفاده کنند.

1. صفحه نمایش: واقعیت تلخ این است که صفحه نمایش موبایل بیشترین حجم باتری را مصرف می‌کند. بنابراین اگر باتری تلفن همراهتان رو به اتمام است یکی از بهترین کارها برای حفظ باقی مانده باتری این است که صفحه نمایش تلفن را مگر در مواقع ضروری روشن نکنید.

اما اگر مجبورید کمی بیشتر صفحه نمایش را روشن نگه داشته و برخی کارها را انجام دهید مطمئن شوید که حالت تنظیم اتوماتیک نور صفحه نمایش خاموش است و صفحه در کم‌نورترین حالت ممکن تنظیم شده است. در شبها نیز کمترین نور صفحه نمایش برای دیدن آیکون‌های صفحه کافی است اما اگر اصلا از صفحه نمایش استفاده نکنید می‌توانید تا حد زیادی از هدر رفتن باتری باقی مانده جلوگیری کنید.

2. دریافت داده‌ها را متوقف کنید: اگر مجبور هستید که بیشترین استفاده را از باتری موبایلتان داشته باشید، خاموش کردن وای‌فای و یا اینترنت 4G/3G یکی از بهترین راهها است. این منبع ارتباطی دریافت داده دومین کاربری تلفن‌های هوشمند است که می‌تواند بیشترین میزان باتری را مصرف کند. اگر جریان اتصال به اینترنت را قطع نمی‌کنید، حداقل برنامه‌هایی مانند فیسبوک، توییتر و برنامه چک کردن ایمیل و دریافت ایمیل‌های جدید را متوقف کنید.

اگر دسترسی به اطلاعات جدید از طریق اینترنت امری ضروری به حساب می‌آید می‌توانید اینترنت را روشن کرده و برنامه‌هایتان را چک کنید و سپس بلافاصله آن را خاموش کنید. خاموش و روشن کردن سیستم دریافت داده نسبت به روشن گذاشتن مداوم آن انژی کمتری مصرف می‌کند.

3. ایمیل‌ها باتری زیادی صرف می‌کنند: بسیاری از کاربران تلفن همراه دو یا سه ایمیل آدرس را با تلفن هوشمندشان هم‌خوان می‌کنند تا موبایل به محض اتصال به اینترنت ایمیل‌های جدید را چک کند. این چک کردن مداوم حساب هر آدرس ایمیل می‌تواند حجک باتری زیادی را مصرف کند. بنابراین اگر به دنبال صرفه‌جویی در میزان مصرف باتری هستید، بهتر است گزینه چک کردن خودکار ایمیل‌های همخوان شده با تلفن همراه را غیرفعال کنید و هر کدام از حساب‌های ایمیل را در صورت احتیاج به صورت غیراتوماتیک و دستی چک کنید.

4. GPS و بلوتوث: با به وجود آمدن هندست‌های مدرن که با بلوتوث کار می‌کنند یا ورود ساعت‌های هوشمند ممکن است روشن نگه داشتن بلوتوث موبایل امری ضروری به حساب بیاید اما GPS می‌تواند عمر باتری موبایل را به طور کلی کاهش دهد و تنها راه حل آن خاموش کردن GPS است.

برای مثال اگر تنها برنامه باز روی تلفن همراه شما «نقشه گوگل» باشد همین یک برنامه کافی است تا در مدت زمان کوتاهی باتری موبایل را به سطح اخطار برساند. اگرچه گزینه‌های دیگری به جز خاموش کردن GPS نیز وجود دارد مثلا می‌توان حداقل مکان یاب موبایل را خاموش کرد تا انزژی کمتری مصرف شود که در این صورت نیز استفاده از تمام کارایی‌های GPS امکان پذیر نیست.

5. در طول شب موبایل را خاموش کنید:‌ هر موبایل اندرویدی که شب‌ها روشن بماند، می‌تواند انرژ زیادی را صرف چک کردن برنامه‌هایی کند که باتری زیادی را از بین می‌برد. بنابراین اگر در سفر هستید و به شارژر تلفن یا پریز برق دسترسی ندارید بهترین راه این است که تلفن همراه هوشمندتان را در طول شب خاموش نگه دارید.

اگر در نهایت تمام راه‌های بالا شکست خورد، دو راه حل نهایی وجود دارد که می‌توانید همیشه از آن استفاده کنید. اگر موبایلتان از مدل‌هایی است که باتری قابل تعویض دارد، یک باتری یدکی همراه خودتان داشته باشید و یا اینکه از شارژر‌های قابل حملی که خودشان با باتری کار می‌کنند برای شارژ کردن تلفن‌های همراه استفاده کنید.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

روزی که متوجه شدم می توانم از تلفن هوشمندم به عنوان مودم جهت اینترنت دهی به پی سی (Tethering) استفاده کنم، علاقه ام به موبایل دو چندان شد. یک سال بعد از آن، Tethering به یکی از پر کاربردترین و معمول ترین قابلیت های تلفن همراه تبدیل شد. بسیاری از کاربران از طریق یو اس بی، بلوتوث و همچنین وای فای از این امکان استفاده می کنند.

این تنظیمات برای کاربران اندروید به آسانی در دسترس قرار گرفته است. استفاده از اینترنت همراه در لپ تاپ و یا تبلت برای کاربران بسیار سودمند می باشد؛ ممکن است اینترنت موبایل از وای فای رایگان در کافی شاپ مورد علاقه شما سریع تر باشد. صرف نظر از مصرف فراوان حجم اینترنت موبایل، شاید بزرگ ترین مشکل کاربران با این قابلیت، از بین رفتن بیش از پیش شارژ باتری باشد.

برای آنهایی که نمی دانند باید بگویم Tethering قابلیتی است که در اکثر تلفن های هوشمند جای خوش کرده است و به کاربران امکان اتصال موبایل به کمک یو اس بی، وای فای و بلوتوث به رایانه و تبلت ها را می دهد. بدین ترتیبامکان استفاده از اینترنت همراه در این دستگاه ها امکان پذیر خواهد شد.


Tethering در تلفن های اندروید:

اینترنت موبایل
کاربران اندروید برای اتصال موبایل به لپ تاپ و تبلت های خود سه روش را می توانند انتخاب کنند. اتصال به کمک یو اس بی، بلوتوث و همچنین به وسیله وای فای این حق انتخاب ها را تشکیل می دهند.

در ادامه قصد داریم به آموزش تک تک این روش ها بپردازیم. علاوه بر این طبق بررسی های خود، سرعت انتقال دیتا و شارژگیری هر یک از این روش ها را نیز مورد بررسی قرار خواهیم داد و در نهایت بهترین روش را معرفی می کنیم.

اتصال به کمک سیم یو اس بی:

اینترنت موبایل
برای دریافت بهترین عملکرد می توانید از یو اس بی برای قابلیت Tethering استفاده نمایید. این روش برای کاربران پی سی ها بسیار پیشنهاد می شود؛ چرا که ممکن است دستگاه آنان قابلیت بلوتوث و وای فای را نداشته باشد.

پس از اتصال، در تلفن اندرویدی خود به بخش Setting>Wireless & Network>More بروید. در این بخش به دنبال گزینه Tethering & Portable Hotspot بگردید. سپس می توانید به کمک آپشن USB Tethering تنظیمات مورد نظر را جهت اتصال اعمال نمایید. برای اطمینان از اتصال یک آیکون نوتیفیکیشن در نوار بالا ظاهر خواهد شد.

سرعت ما در این حالت: ۶.۹۷ مگابایت بر ثانیه (دانلود) ، ۲.۰۲ مگابایت بر ثانیه (آپلود) و پینگ برابر با ۶۶ms

مصرف شارژ در این حالت: کاهش سرعت تلفن شما در این حالت به اتصال/عدم اتصال لپ تاب به برق بستگی دارد. اگر لپ تاپ به برق متصل باشد، مصرف شارژ شما چیزی نزدیک به صفر خواهد بود؛ در غیر این صورت ممکن است سرعت کاهش شارژ تلفن از حد معمول بیشتر باشد.

اتصال به کمک بلوتوث:

اینترنت موبایل
برای این کار ابتدا باید دستگاه خود را با رایانه Pair نمایید. این کار را از بخش بلوتوث در هر دو دستگاه می توانید انجام دهید.

در بخش Settings > Wireless & networks > More > Tethering & portable به قسمت Bluetooth بروید.

در رایانه نیز به بخش Control Panel > Hardware and sound > Devices and printers مراجعه نمایید. بر روی آیکون تلفن خود راست کلیک کرده و به ترتیب گزینه های Connect using > Access point را انتخاب نمایید.

سپس تلفن شما باید آیکون اتصال به کمک Tethering را در نوار نوتیفیکیشن نشان دهد.

سرعت ما در این حالت: ۰.۳۵ مگابایت بر ثانیه (دانلود)، ۰.۷۸ مگابایت بر ثانیه (آپلود) و پینگ معادل با ۲۸۹ms

مصرف شارژ در این حالت: در هر ده دقیقه اتصال با بلوتوث، ۵ درصد از شارژ تلفن کاهش می یابد و این موضوع بسیار ناامید کننده است. به هر حال استفاده از بلوتوث به طور مداوم شارژ زیادی را می طلبد.

اتصال به کمک وای فای (بی سیم):

اینترنت موبایل
حال به آسان ترین و سریع ترین راه برای استفاده از Tethering می رسیم. برای اتصال موبایل به کمک وای فای به پی سی به مراحل زیر دقت نمایید.

ابتدا در اندروید به بخش Settings > Wireless & networks > More > Tethering & portable مراجعه نمایید. در این قسمت به بخش Wifi بروید. ممکن است در برخی از تلفن ها نام این بخش، Portable WLAN Hotspot باشد.

سپس به بخش وای فای رایانه خود مراجعه نمایید. در این قسمت باید نام تلفن خود را مشاهده کنید که با کلیک بر روی آن و وارد کردن پسورد می توانید از اینترنت همراه استفاده نمایید. لازم به ذکر است که به هنگام روشن کردن وای فای اسپات در اندروید باید رمز یاد شده را انتخاب نمایید.

سرعت ما در این روش: ۱۶.۰۱ مگابایت بر ثانیه (دانلود)، ۴.۴۵ مگابایت بر ثانیه (آپلود) و پینگ معادل با ۵۵ms

مصرف شارژ در این حالت: مصرف شارژ در این حالت نیز بالا می باشد؛ به هر حال وای فای جزء شارژ خور ترین موارد تلفن های همراه می باشد. اما در مجموع مصرف شارژ در این حالت از بلوتوث به مراتب کمتر است.


و اما یک نتیجه ی مهم:
برای عمر باتری بیشتر و بهتر از Tethering به کمک کابل یو اس بی (USB) استفاده نمایید.

 

 

 

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

این روزها اگر در جمع دوستان هم نباشیم، معمولا با دستگاه‌ها و ابزارهای دیجیتالی متعددی سر و کار داریم و گه گاه لازم می‌شود که فایل‌ها و اطلاعاتی را بین آن‌ها جابجا کنیم. شاید بلوتوث اولین راهی باشد که به ذهن همه برسد اما این شیوه برای فایل‌های حجیم واقعا وقت‌گیر و کند است. در ادامه سه راه برای انتقال سریع فایل‌ها آورده‌ایم.

اگر چند سالی به عقب باز گردیم به یادمان می‌آید که انتقال اطلاعات از طریق بلوتوث بین موبایل‌ها چه قدر سریع و جذاب بود. در دوران حکم‌رانی گوشی‌هایی همچون نوکیا 6600 هم حجم عکس‌ها و فیلم‌ها به مراتب کمتر از امروز بود و هم تکنولوژی خاصی نبود که به اندازه بلوتوث در دسترس و از آن سریع تر باشد.

امروزه کیفیت عکس‌ها روز به روز بالاتر رفته، فیلم‌ها و سریال‌ها با کیفیت‌های بسیار بالا ضبط و پخش شده‌اند و به ناچار حجم این فایل‌ها به مراتب زیاد و زیادتر شده است. از سوی دیگر قابلیت اتصال WiFi که دورانی منحصر به کامپیوترها و لپ تاپ‌ها بود، تقریبا در همه‌ی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها و ... یافت می‌شود. به همین خاطر می‌توان از WiFi برای انتقال اطلاعات بین دستگاه‌های مختلف با سرعت بالا استفاده کرد. توجه کنید که این انتقال نیازی به اینترنت ندارد و فقط اتصال آن بر مبنای WiFi است. در این مطلب قصد داریم ۳ اپلیکیشن که از این شیوه برای ارسال اطلاعات استفاده می‌کنند را به شما معرفی کنیم.


۱. SHAREit

برنامه‌ی SHAREit لنوو یکی از قوی‌ترین و خوش‌نام ترین نمونه‌های موجود برای ارسال فایل از طریق WiFi است. طبق ادعای سایت سازنده‌ی آن، این برنامه قادر است فایل‌ها را با سرعت ۶۰ برابر سریع‌تر از بلوتوث ارسال کند. به لطف رابط کاربری زیبای آن، کار با SHAREit آسان و سریع شده است.
share over wifi

ویژگی که شاید در هر برنامه‌ای یافت نشود، وجود اپلیکیشن SHAREit برای سیستم عامل‌های گوناگون است. این برنامه برای اندروید، iOS و ویندوز منتشر شده که ارتباط بین دستگاه‌های مختلف از سیستم‌عامل‌های متفاوت را بیش از پیش راحت و سریع می‌کند. این موضوع به طور خاص برای کاربران آیفون و آیپد خبری خوبی است چون همه ما کم و بیش از محدودیت‌های بلوتوث این دستگاه‌ها خبر داریم. همچنین این برنامه می‌تواند فایل‌ها را به صورت گروهی با 5 نفر به اشتراک بگذارد.
با آزمون‌هایی که ما انجام دادیم با این شیوه می‌توان حجمی در حدود 2 گیگابایت را در عرض 6 تا 7 دقیقه بین گوشی‌های هوشمند میان رده انتقال داد که سرعت بسیار بالا و ستودنی است.

۲. Zapya

دیگر اپلیکیشنی که به گفته‌ی سازندگان آن بیش از 70 میلیون کاربر در دنیا دارد، Zapya است. زاپیا هم از اتصال WiFi برای جابجایی اطلاعات بین دستگاه‌های اندرویدی، iOS و ویندوزی استفاده می‌کند. سرعت این برنامه هم بسیار بالا است و گفته می‌شود ۴۰ برابر از بلوتوث سریع‌تر انتقال می‌دهد.
share over wifi

Zapya از رابط کاربری زیبا و متفاوتی بهره‌مند است. با باز کردن این برنامه، اطلاعات روی گوشی یا تبلت شما به گروه‌های مختلف عکس، برنامه، فیلم و ... تقسیم می‌شوند تا انتخاب فایل برای فرستادن ساده‌تر شود. زاپیا تعداد قابل توجهی بازی هم ارائه می‌دهد که با استفاده از همین برنامه بتوان تحت شبکه با دوستان بازی کرد.

۳. WiFi Shoot

برنامه وای فای شوت، یک نرم‌افزار بسیار ساده برای انتقال فایل‌ها با سرعت بالا بین دستگاه‌های اندرویدی از طریق وای فای است. این برنامه یک تفاوت با سایر موارد معرفی شده در شیوه اتصال دارد و آن استفاده از استاندارد WiFi Direct برای اتصال دو دستگاه است. WiFi Direct یک استاندارد برای اتصال دستگاه‌های دارای وای‌فای بدون نیاز به اکسس پوینت است. امروزه اکثر دستگاه‌های اندرویدی این استاندارد را در خود دارند و نیاز به برنامه‌ای مثل WiFi shoot دارند تا از آن برای جابجا کردن فایل‌ها استفاده کنند.

share over wifi
البته سعی کنید از این نرم‌افزار برای جا بجایی عکس‌ها و فیلم‌هایی استفاده کنید که فرمت‌های معمول و استاندارد دارند. هر فایلی را نمی‌توان با WiFi Shoot جابجا کرد!

دو نکته پایانی: اول آن که برای استفاده از این روش‌ها، هم فرستنده و هم دریافت کننده باید برنامه اشتراک‌گذاری مربوطه را داشته باشند. دوم این که اگر از اندروید کیت‌کت استفاده می‌کنید، در تنظیمات این برنامه‌ها محل ذخیره سازی فایل‌ها را حافظه داخلی دستگاه انتخاب کنید.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

امروزه اسمارت فون های قدرتمند زیادی عرضه می شود ولی در این بین تنها باطری ها بوده اند که پیشرفت آن چنانی نداشته و ضعیف مانده اند.مطمئناً چندین مدل اسمارت فون وجود دارد که همیشه تلاش دارند تا در این بخش رقابت کنند ولی به ندرت اسمارت فون مدرنی می تواند طول عمری بیش از دو روز داشته باشد. خوشبختانه تعدادی ترفند برای بهبود عمر باطری گوشی اندرویدی وجود دارد و ما قصد داریم در این مقاله به آنها بپردازیم.
در این مقاله قصد داریم به 14 نکته برای حفظ عمر باطری و بهینه سازی مصرف انرژی گوشی بپردازیم. می توان گفت یک یا دو راهنمایی از این 14 نکته به سختی می تواند شما را راضی کند ولی اگر مطمئن شوید که همه این نکات را انجام داده اید قطعاً طول عمر باطری بیشتر گوشی محسوس خواهد بود.


1.بررسی گزارش مصرف انرژی

سیستم عامل اندروید خود یک گزارش مصرف انرژی دارد که بطور دقیق مصرف انرژی از هر اپلیکیشن را نشان می دهد. معمولاً در این گزارش، صفحه نمایش و سیستم عامل اندروید بیشترین مصرف را دارند اما در پیدا کردن اپلیکیشن هایی که باطری را مصرف می کنند نیز کارآمد است.

batterylife


2.حذف اپلیکیشن های غیر ضروری

آیا چندین اپلیکیشن یا ویدجت دارید که در اطراف لانچر گوشی اندرویدی شما باشد ولی هیچ کاری انجام ندهند؟ اگر این چنین است، بهتر است از دست آنها راحت شوید و راه تنفس گوشی خود را تنگ تر نکنید! چیز دیگری که شما باید در نظر بگیرید غیر فعال کردن اپلیکیشن های توکار خود سیستم عامل و بعضی سرویس های آن است که ضروری نیستند. شاید این مسئله تاثیری مستقیمی برر روی عمر باطری نداشته باشد اما بهینه سازی محتوای گوشی آغازی بر مرتب کردن و آسان تر کردن زندگی برای گوشی است.

batterylife


3.از اپلیکیشن های Sticky خارج شوید

بعضی از اپلیکیشن ها تلاش می کنند تا همیشه فعال باقی بمانند حتی زمانی که در پس زمینه گوشی قرار داده شوند. حتی بعضی از آنها آیکن کوچکی در نوار وضعیت درج می کنند تا نشان دهند در حال اجرا و عملیات هستند. بعضی وقت ها، این اپلیکیشن ها دکمه خروج دارند و زمانی که احساس می کنید به آن اپلیکیشن نیازی ندارید می توانید آن را ببندید. در این صورت اپلیکیشن بطور کلی بسته می شود.


batterylife

4. زمان همگام سازی/واکشی را از یاد نبرید

آیا روزانه ایمیل های متعددی دریافت می کنید؟ و یا شاید شما چندین سرویس آنلاین نصب شده بر روی گوشی داشته باشید؟ همه این ها نیاز به اتصال اینترنت و انتقال بعضی داده دارند. همه این سرویس ها و اپلیکیشن ها بسته به عملکرد خود می توانند تاثیری بر روی عمر باطری شما داشته باشند. چیزی که در این مرحله باید در نظر گرفته شود تنظیم زمان و دفعات همگام سازی و واکشی چنین سرویس هایی است تا در فواصل طولانی تر بروزرسانی شوند. آیا شما واقعاً نیاز به چک کردن ایمیل ها در هر پنج دقیقه دارید؟ اگر خیر، می توانید فواصل آپدیت را بیشتر مثلا 15، 30 یا 60 دقیقه کنید. بعضی از اپلیکیشن های سرویس دهی می توانند چنین تنظیماتی داشته باشند، پس از مزیت های آن استفاده کتید زیرا در افزایش عمر باطری تاثیر بالقوه ای دارند

batterylife

5. در صورت عدم نیاز بلوتوث، LTE، GPS و NFC را ببندید.

بیشترین مصرف انرژی همیشه از سوی این اتصالات بوده است و محدود کردن مصرف آن ها به حداقل می تواند عمر باطری گوشی شما را بصورت قابل توجهی طولانی تر کند. اگر عادت دارید که همه این ویژگی ها را بدون استفاده فعال باقی بگذارید، حتماً ویژگی هایی که نیاز ندارید را غیر فعال کنید. شاید غیر فعال کردن اتصال LTE بسیار سخت باشد، اما در صورتی که در محلی بدون اتصال 4G هستید آن را به حالت Off در آورید. در صورتی که از GPS و جهت یابی استفاده نمی کنید و از اپلیکیشن های سرویسی متعدد "بر اساس موقعیت" استفاده نمی کنید، می توانید غیر فعال کردن آن را در نظر بگیرید زیرا طول عمر باطری شما بیشتر خواهد شد.

batterylife


6. از حالت صرفه جویی در مصرف انرژی گوشی خود استفاده کنید.

امروزه بیشتر اسمارت فون ها از ویژگی به نام حالت صرفه جویی انرژی برخوردار هستند اما بعضی از اسمارت فون ها مانند خط تولید سونی Xperia دارای حالت Stamina هستند که می توانند عمر باطری شما را بدون داشتن تاثیر قابل مشاهده در عملکرد دستگاه بهبود بخشند. ویژگی های دیگری مانند حالت Ultra Power Saving در Galaxy S5 عملکرد بسیار قدرتمندی دارند و تمامی عملکرد های غیر حیاتی دستگاه شما را غیر فعال می کنند. هر گزینه صرفه جویی انرژی که اسمارت فون شما مجهز است مطمئناً ارزش بررسی برای استفاده از مزیت آن را دارد.


batterylife

7. از تصویر زمینه های زنده استفاده نکنید

اگرچه تصویر زمینه های زنده بسیار دلنشین و جالب هستند، اما نیازمند منابع سیستمی زیادی هستند. با اینکه تصاویر زمینه زنده کار خاصی و مفیدی را انجام نمی دهند منابع سیستمی یا همان باطری زیادی مصرف می کنند و بهتر است بجای آن از تصویر ثابت استفاده کنید.

batterylife


8. تعداد ویدجت های صفحه اصلی را محدود کنید.

شاید داشتن ویجت های متعدد در صفحه اصلی جالب به نظر برسد اما می تواند بر روی عملکرد گوشی و باطری تاثیر زیادی داشته باشد. ویجت های بصری، سرویس های در حال آپدیت مداوم یا خبر خوان ها در صفحه اصلی کارآمد هستند ولی داشتن عمر باطری طولانی و دستگاهی منظم و مرتب ارزش بیشتری دارد و بهتر است از دست ویجت های متعدد راحت شوید.

batterylife


9. سطح روشنایی را مدیریت کنید.

هیچوقت جزو افرادی نباشید که در همه شرایط سطح روشنایی گوشی خود را در بالاترین درجه می گذارند! نیاز به گفتن نیست که این کار ضرورتی ندارد و سطح روشنایی بالا باطری گوشی را به سرعت مصرف می کند. البته کارآمدترین روش برای مدیریت روشنایی و البته انرژی تنظیم دستی سطح روشنایی و قرار دادن آن در سطح پایین است اما امروزه این خواسته توسط هیچکس عملی نمی شود و فعال کردن روشنایی خودکار می تواند گزینه مناسبی برا همه باشد.

batterylife


10. نرم افزار و اپلیکیشن هایتان را بروز رسانی کنید.

بروز بودن سیستم عامل و اپلیکیشن های جانبی ایده خوبی است. توسعه دهندگان اغلب در آپدیت هایشان به بهبود کارایی و رفع باگ می پردازند بنابراین شما باید به ندرت به آپدیت نرم افزار حساسیت نشان دهید.


batterylife

11. زمان Sleep صفحه نمایش را بررسی کنید

شاید زمان Sleep صفحه نمایش مسئله ای کوچک باشد اما اگر در مورد تنظیمات آن بی خبر هستید یک نگاه به آن بی اندازید. در صورتی که زمان Sleep به چیزی بیش از 1 تا 5 دقیقه تنظیم شده و شما عادت به قفل کردن دستی بوسیله دکمه پاور ندارید، قطعاً این مسئله مساوی با روشن بودن غیر ضروری گوشی برای چندین ثانیه یا دقیقه و اصراف انرژی است. بنابراین بهتر است زمان Sleep را بر روی چیزی مانند 30 ثانیه تنظیم کنید و سعی کنید بعد از اتمام کار خود دکمه پاور را برای قفل بزنید تا همیشه عادت کنید.

batterylife


12. در صفحه نمایش های AMOLED از پس زمینه ها و تم های تاریک استفاده کنید

آیا گوشی شما مجهز به صفحه نمایش AMOLED است؟ بعضی از اسمارت فون های رده بالای سامسونگ از این تکنولوژی برخوردار هستند. مسئله مهم این است که بدانید این صفحه نمایش ها زمان نمایش زنگ های روشن انرژی بیشتری مصرف می کنند بنابراین نمایش رنگ های تیره تر با صفحه نمایش های AMOLED انرژی کمتری طلب می کند. به همین دلیل استفاده از پس زمینه های تاریک تر و تغییر بعضی اپلیکیشن ها و عناصر رابط کاربری به تم تاریک تر ایده خوبی برای کاهش مصرف انرژی خواهد بود.


batterylife

13. اگر ویبره مهم نیست آن را غیر فعال کنید

همانند دیگر ویژگی های گوشی، موتور های ویبره نیز برای عملکرد خود به انرژی نیاز دارند. درصورتی که اعلان های زیادی را دریافت می کنید و باعث ویبره گوشی در بیشتر زمان ها می شود بهتر است آن را غیر فعال کنید. البته به یاد داشته باشید که تماس ها و پیغام های مهم خود را بخاطر آن از دست ندهید.


batterylife

14. فقط باطری های جایگزین رسمی خریداری کنید

آیا باطری گوشی شما قابل تعویض است؟ اگر این چنین است چه بهتر! اما باید مراقب باشید و از استفاده و خرید باطری شرکت های غیر آشنا خودداری کنید. نه تنها این باطری ها خطرناک هستند بلکه بیشتر مواقع عمر باطری کمتری ارائه می کنند. در صورتی که می خواهید باطری را تعویض کنید باطری را خریداری کنید که اسمارت فون شما سازنده آن است. اصولا باتری های اصل بسیار گران قیمت هستند اما در عوض ایمن و قابلیت اطمینان بوده و ارزش خرج پول بیشتر دارند.

batterylife
اگر نکات ذکر شده را با دقت مطالعه کرده باشید متوجه خواهید شد که همیشه به یک مسئله بیشتر از دیگر نکات اشاره شد، و آن هم این بوده که، هر ویژگی فعال در گوشی موجب افزایش مصرف باطری می شود! در نتیجه اگر قصد کاهش مصرف انرژی در هر دستگاهی دارید باید از ویژگی ها و قابلیت های آن کم ترین بهره را ببرید و فقط در مواقع نیاز آن را فعال کنید

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

بعد از تبدیل شدن تمام امور روزمره زندگی به تکنولوژی و استفاده همیشگی افراد از کامپیوتر ، اینترنت و دیگر ابزار تکنولوژی شاید جای سوال برای عده زیادی از افراد باشد که آیا این دستگاه ها ضرری برای انسان دارند یا اینکه بی ضررند . به خصوص هنگامی که وجود کودکان یا سالمندان در میان باشد همه کمی حساس تر می شوند . اکثرا افرادی که نوزادهای تازه به دنیا آمده دارند سعی می کنند تا آنها را از امواج مودم و حتی مایکروویو دور نگه دارند اما به نظر شما این دستگاه ها واقعا چه مضراتی دارند ؟

بد نیست بدانید در کل امواج به دو دسته کلی تقسیم می شوند : امواجی که یونیزه می شوند یعنی قابل تجزیه و تبدیل شدن به یون را دارند و دسته دیگر امواج غیرقابل یونیزه شدن هستند .

دسته اول یعنی امواجی که یونیزه می شوند امواج خطرناکی هستند . این امواج می توانند به سلول های بدن نفوذ کرده و مولکول ها را بشکافند و حتی در DNA افراد هم تغییراتی ایجاد کنند . نمونه هایی از این امواج عبارتند از امواج فرابنش ، امواج هسته ای و رادیو اکتیو و پرتوهای UV خورشید .

همه ی شما بعد از بمباران های هسته ای که در نقاط مختلف دنیا و حتی متاسفانه در کشور خودمان اتفاق افتاد شاهد پیامد های نا گوار آن بوده اید اما نمونه ی قابل لمس تر آن که احتمالا اکثرا آن را تجربه کرده باشید آفتاب سوختگی بعد از قرار گرفتن زیاد زیر نور خورشید است . این اتفاق به این دلیل می افتد که پرتوهای مضر خورشید به مولکول های پوست شما نفوذ کرده و با ایجاد تغییراتی در DNA پوست شما جدا از تغییر رنگی که در پوست به وجود می آورند باعث بروز التهابات و گاها درد و سوزش زیاد می شوند .


اما دسته دوم امواجی هستند که قابل یونیزه شدن نیستند و معمولا این امواج ضرر جدی برای افراد ندارند . در واقع این امواج بعد از برخورد با اجسام می شکنند و به گرما تبدیل می شوند اما کاری به ترکیب بافت شیء نداشته و ترکیبات ان را هم تغییر نمی دهند . اما به هر حال بی ضرر هم نیستند و در برخورد با اشیا تولید حرارت می کنند ولی این گرما بسیار ناچیز بوده طوری که اصلا احساس نمی شود . ضرر این امواج هم بسیار بسیار نا چیز بوده طوری که اصلا به حساب نمی آیند . اجاق های مایکرویو هم از اهمین امواج استفاده می کنند . شبکه های Wi-Fi هم روی فرکانس همین امواج هستند و آنها هم از همین نوع امواج استفاده می کنند .

در کل این نکته را هم اضافه می کنیم که علاوه بر فاکتور های فوق ، فرکانس و شدت این امواج هم مهم هستند . امواجی خطرناک به حساب می آیند که از فرکانس های بالا استفاده می کنند مثلا حداقل فرکانس باید ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ باشد تا آسیب جدی به اشیا وارد شود اما فرکانسی که مودم های وایرلس یا فر ها یا دیگر وسایل نزدیک ما از آنها استفاده می کنند فرکانس های بسیار سطح پایین ونا چیزی و در حدود ۲٫۴ گیگا هرتز یا نهایتا ۵ گیگا هرتز هستند .

با این وجود خود این فرکانس بالا هم به تنهایی نمی تواند مضر باشد و باید در کنار آن شدت آن هم زیاد باشد مثلا بد نیست بدانید فرکانس نور چیزی در حدود ۵۰۰٫۰۰۰ گیگا هرتز است و فرکانس امواج خورشید هم ۷۵۰٫۰۰۰ گیگا هرتز است اما دلیل اینکه هنوزهیچ انسانی به دلیل قرار گرفتن زیر نور خورشید نمرده است این است که این امواج شدت کمی داشته و همین ضعیف بودن آنها باعث می شود تا آنها تهدید جدی برای انسان ها نباشند . اجاق های مایکروویو هم با اینکه از فرکانس پایین استفاده می کنند اما شدت زیادی دارند ولی چون ۲ عامل را با هم ندارند نمی توانند ضرر زیادی داشته باشند و تمام امواج شدید آنها داخل محفظه اجاق بوده و از آن خارج نمی شود .

پس از این به بعد می توانید با خیال راحت به زندگی خود ادامه دهید و از قدم زدن زیر نور خورشید هم لذت ببرید اما مواظب باشید تا مدت زیاد زیر نور خورشید به طور مستقیم و بدون استفاده از ابزار های محافظتی قرار نگیرید .

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
چهارشنبه, 30 بهمن 1392 10:58

جلوی دزد وای‌فای خود را بگیرید!

هنگامی که دزدهای اینترنت، از وای‌فای شما استفاده می کنند، پهنای باند اینترنت را کاهش می دهند. از همه بدتر اینکه می توانند اطلاعات فردی شما را از کامپیوتر شخصیتان بیرون بکشند یا آن را به ویروس های مخرب آلوده کنند.
اینترنت، پدیده نوظهوری است که زندگی و کسب و کار بسیاری از انسان ها را تحت سیطره خود در آورده است. در دنیای مجازی، می توان بهترین مقاله ها و کتاب ها را از همه جای دنیا پیدا کرد و خواند. دنیای بزرگ واقعی با اینترنت، دهکده کوچکی می شود که قوم و نژاد و سفید وسیاه نمی فهمد. همه از جنس هم هستند، درست برعکس دنیای واقعی. مطالب آموزشی، کتاب، مقالات تحقیقاتی، موسیقی، فیلم، سرگرمی و هزاران چیز دیگر در این دنیا، برای انواع سلیقه ها و نیازها وجود دارد.تقریبا از سال ۲۰۰۹ میلادی همه بخش های اینترنت، شکل امروزی خود را پیدا کردند. البته در آن زمان، برای هر دقیقه استفاده از اینترنت باید پول پرداخت می کردید و هیچ گزینه دیگری نیز وجود نداشت. اما از آنجاکه فناوری به سرعت در حال رشد و پیشرفت است، هزینه های اینترنت نیز کمتر و دسترسی به آن آسان تر شد. اینترنت نیز در فناوری های جدید غرق و روز به روز بهتر شد. یکی از بهترین پیشرفت های آن را می توان ارتباطات دیجیتال بی سیم یا همان وای‌فای دانست.این روزها، تقریبا در همه کافی شاپ‌ها، رستوران‌ها، کتابخانه، فرودگاه، نمایشگاه‌ها و … اینترنت بی سیم ارایه می شوند. کافیست اسمارت فون، تبلت یا لپ تاپ داشته باشید تا از سرویس های آنلاین بهره ببرید. استفاده روزانه از اینترنت جزو جدانشدنی زندگی بسیاری از ما شده است. به ویژه خدمات بی سیم ارتباطی، این استفاده را بیش از پیش گسترش داده است. وای‌فای، فناوری همین ۱۰ سال گذشته است. یعنی کاملا نوپا ولی همه گیر و محبوب است. متاسفانه اینترنت با همه مزایایش، مشکلاتی نیز دارد. از جمله باید به استفاده از وای‌فای دیگران بدون اجازه اشاره کرد. در واقع همان دزدی وای‌فای منظورمان است. اگر شما نیز جزو افرادی هستید که تصور می کنند افرادی بدون اجازه از وای‌فای آنها استفاده می کنند، این مطلب حتما برایتان مفید است.هنگامی که دزدهای اینترنت، از وای‌فای شما استفاده می کنند، پهنای باند اینترنت را کاهش می دهند. از همه بدتر اینکه می توانند اطلاعات فردی شما را از کامپیوتر شخصیتان بیرون بکشند یا آن را به ویروس های مخرب آلوده کنند. خیلی نگران نباشید. در اینجا راه های مقابله با این دزدها را در اختیار شما قرار می دهیم.


پیدا کردن دزدهای وایرلس

آیا شبکه بی سیم اینترنت شما کند کار می کند؟ آیا به طور مداوم اتصال به اینترنت شما قطع می شود و دلیل آن را نمی توانید پیدا کنید؟ به احتمال قوی، کسی از سیگنال های وای‌فای شما بدون اجازه استفاده می کند و شما نمی دانید. البته اگر این مشکلات به طور دایمی برایتان پیش می آید، شاید مشکل از شبکه اینترنتی باشد. اما اگر گاهی وسط استفاده از اینترنت سرعت به طور ناگهانی کم یا بدون دلیل اتصال قطع می شود، احتمال دارد که مورد هجوم یک دزد وای‌فای قرار گرفته باشید. به ویژه اگر این قطعی ها یا کاهش سرعت ها روزانه و در ساعات مشخصی رخ بدهند، باید مطمئن شوید که فرد دیگری نیز به شبکه وای فای شما وصل است و از آن استفاده می کند.

در اینگونه موارد، نخستین و آسان ترین کاری که باید بکنید، چک کردن شبکه وای فای و اطمینان از امنیت آن است. هنگام نصب روتر، از شما خواسته می شود رمزی برای پروتوکل بی سیم (WEP) خود تعیین کنید. در واقع این رمز، عبارت عبور برای دسترسی به شبکه وای فای اختصاصی هر کاربر است. اگر رمزی برای آن تعیین نکرده باشید، یعنی یک شبکه بی سیم باز ساخته اید که هر فردی به راحتی می تواند به آن وصل و از اینترنت شما استفاده کند.

نداشتن عبارت عبور برای شبکه وای فای به این معناست که به راحتی به هکرها و دزدهای اینترنتی اجازه استفاده رایگان از اینترنت خود را داده اید. آنها حتی می توانند از این طریق از شما سواستفاده نیز بکنند. شاید حتی شبکه شما را هک کنند.

حتی اگر برای شبکه وای فای خود عبارت رمز یا همان کلید WEP نیز تعیین کرده باشید، باز توفیری ندارد. زیرا همسایه شما می تواند با کمی تلاش، رمز آن را به دست بیاورد. برای اینکه بدانید آیا افراد دیگری غیر از شما از اینترنتتان استفاده می کند، باید ثبت وقایع (log) شبکه بی سیم را چک کنید. برای این منظور، به منوی استارت در ویندوز بروید، گزینه My Network Places را انتخاب کنید. سپس روی گزینه View Entire Network کلیک کنید. اگر دستگاه هایی غیر از دستگاه هایی که شما به آنها اجازه دسترسی داده اید از شبکه استفاده کرده اند، یعنی شما دزد اینترنت دارید.

روش مشابه دیگری نیز برای تعیین تعداد کاربران وای فای، از طریق چک کردن جدول کلاینت های DHCP روتر وجود دارد. این فهرست نیز همچون قسمت ثبت وقایع ویندوز، همه دستگاه هایی که از شبکه وای فای استفاده می کنند را برایتان فهرست می کند. اگر متوجه شدید دستگاه هایی غیر از دستگاه های خود شما در شبکه وجود دارند، یعنی صددرصد کسی بدون اجازه از وای فای شما استفاده می کند.

دست دزدها را در حنا بگذارید

نخستین گام برای پیشگیری از دزدی و سواستفاده های راحت، تعیین همان رمز عبور برای اتصال به شبکه وای فای است. البته این رمزگذاری شاید برای افرادی که به طور گذرا قصد اتصال به شبکه وای فای شما را دارند، مفید باشد اما برای افرادی که مصرانه قصد استفاده از اینترنت شما را دارند همچون یک همسایه سمج، چندان گزینه امنی به شمار نمی رود. در این حالت، می توانید از پروتکل های امنیتی همچون «دسترسی حفاظت شده وای‌فای» (WPA) استفاده کنید. این کانال امنیت بیشتری نسبت به کلید WEP دارد. اما باز ممکن است مورد هدف و حمله دزدهای وای فای قرار بگیرد.

همچنین می توانید برای امنیت بیشتر از DHCP استفاده کنید. برای این منظور، تنظیمات DHCP روتر خود را به حالت دستی دربیاورید و برای هر کدام از کامپیوترهای خود، به صورت دستی آدرس های جداگانه وارد کنید. این کار باعث می شود شبکه اینترنتی شما محدود شود و روتر فقط آن کامپیوترها را تشخیص بدهد.

اگر استفاده از کانال DHCP برای شما به عنوان یک کاربر عادی که علم کامپیوتری چندانی ندارید، مشکل به نظر می رسد، می توانید از ساخت فهرست آدرس های MAC استفاده کنید. این فهرست، اصولا توسط رابط کاربری مرورگر روتر ساخته می شوند. متاسفانه، دزدهای وای فای به راحتی می توانند فهرست نشانی های MAC را نیز به اصطلاح دور بزنند و به شبکه وای فای کاربر دسترسی پیدا کنند. البته اگر این روش، با روش امنیتی دیگری به طور همزمان اجرا شود، برای امنیت یک شبکه خانگی کافیست.

نرم افزار مانیتورینگ اینترنت نیز گزینه مناسبی به شمار می رود. نرم افزار مانیتورینگ یا بازبینی، روشی بسیار ساده برای تحت کنترل داشتن امنیت شبکه وای فای برای افرادی است که به استفاده از روش های یاد شده در بالا علاقه چندانی ندارند. این نرم افزار استفاده آسان و رابط کاربری ساده ای دارد. بعلاوه، این نرم افزار به کاربر کمک می کند تا اتفاقاتی که در شبکه وای فای می افتد را نیز کنترل کند. بعضی از روترهای وای فای ممکن است نرم افزار داخلی برای تحت نظر گرفتن شبکه را داشته باشند. برای دانستن اینکه روتر شما نیز این امکان را دارد، باید به قسمت راهنمای کاربر بروید و ببنید آیا گزینه برای توضیح استفاده از آن وجود دارد یا خیر!

در آخر، SSID رادیویی روتر خود را خاموش کنید. این باعث می شود شبکه وای فای شما در جست‌وجوهای وای فای نمایش داده نشود. در این حالت، دزدیدن سیگنال های وای فای بسیار دشوار خواهد بود. زیرا دیگران شبکه وای فای شما را در رادارهای خود نمی بینند.

در مورد شبکه وای فای بیشتر بدانیم

شبکه وای فای در واقع اتصالات اینترنتی پهن باند است که از مودم های DSL، کابلی یا ماهواره ای گرفته می شود. کاربر، مودم را به روترهای بی سیم که نقش پخش سیگنال و ایجاد شبکه را دارند، وصل می کند. این چیزی است که به آن LAN – شبکه داخلی – گفته می شود. شبکه داخلی جایی است که شما دستگاه خود همچون لپ تاپ یا دسک تاپ را به آن وصل می کنید. در این حالت روتر شما چیزی به نام DHCP خواهد داشت. به طور خلاصه، جدول DHCP در واقع فهرستی از همه تجهیزات کامپیوتری است که به آنها اجازه دسترسی داده شده است. هر کدام از این دستگاه ها، آدرس کنترل دسترسی به رسانه های(MAC) ویژه خود را دارند.

نشانی های MAC را شرکت های تولیدی تعیین می کنند. اما کاربرها می توانند به دلخواه خود آنها را تغییر دهند. روتر از این نشانی ها برای مشخص کردن پروتکل اینترنت یا آدرس آی‌‌پی برای هر کدام از دستگاه های موجود در شبکه استفاده می کند. MAC و نشانی های آی‌‌پی دستگاه ها بیشتر زمانی کاربرد دارند که بخواهیم در مورد اینکه کسی بدون اجازه از وای فای ما استفاده می کند، اطلاع کسب کنیم.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

همانطور که همه می دانیم استفاده از Wi-Fi رایگان که معمولا در فرودگاه ها یا کافی شاپ ها عرضه می شوند برای انجام کارهای مهم مثل حواله های بانکی یا انجام ثبت نام های محرمانه مناسب نیستند و گاها خطراتی هم به دنبال دارند . همیشه به ما توصیه شده است تا از انجام امور مهم خود در این مکان ها بپرهیزیم . اما آیا تا به حال از خود پرسیده اید که دلیل این موضوع چیست ؟ با وجود اینکه در هر ارتباط اینترنتی تمام بسته های ارسالی و دریافتی برای گیرنده و فرستنده کد گذاری می شوند، اما چرا این WiFi ها امن نیستند ؟

 در انجام این کارها یک سری مشکلات اساسی نهفته است که یکی از آنها Snooping یا جاسوسی است . در واقع باز بودن شبکه برای تمام کاربران این اجازه را به افراد می دهد تا بتوانند ارتباطات دیگر را چک کنند . بگذارید این گونه برای شما توضیح دهیم . زمانی که شما و دیگر اعضای خانواده در حال استفاده از یک WiFi در منزل خود هستید و هر کدام از یک دستگاه استفاده می کنید ، هیچ کس نمی تواند ببیند که دیگری چه سایتی را باز کرده یا در حال انجام چه کاری است . این به دلیل همان رمز گذاری منحصر به فردی که برای هر فرستنده و گیرنده به طور جداگانه انجام می شود است . اما در مکان های عمومی که اینترنت را به صورت رایگان در اختیار شما قرار می دهند به دلیل اینکه هیچ کلمه ی عبوری برای اتصال به مودم وجود ندارد این رمز گذاری انجام نمی شود و افراد می توانند چک کنند که شما چه سایتی را باز کرده اید یا در حال حاضر مشغول انجام چه کاری هستید . نرم افزارهایی در این زمینه وجود دارند که به افراد این امکان را می دهند تا تراکنش های اینترنتی دیگران را کنترل کنند . مثل Firesheep یا یک برنامه ی دیگر مثل Wireshark که کمی پیشرفته تر است و نکات ریز را هم در اختیار فرد جاسوس قرار می دهد.
چرا استفاده از Wi-Fi رایگان خطرناک است؟

حال برای اینکه از این امر جلوگیری کنید می توانید جدا از انجام ندادن این کارها در مکان های عمومی ، از سرورهای HTTPS استفاده کرده یا اینکه از شبکه های شخصی مجازی کمک بگیرید . در این صورت آن فرد جاسوس دیگر نمی تواند شما را ردیابی کند .

خطر مهم دیگری که وجود دارد Malicious Hotspots یا نقاط مخرب هستند . اگر شما در مکان های عمومی به شبکه های Public متصل شوید به این معناست که به عموم افراد اجازه ی سهیم شدن را داده اید . در این صورت اگر شما سایت بانک خود را باز کنید که معمولا HTTPS می باشد ، فرد هکر به کمک نرم افزار sslstrip می تواند نام دامنه ای که شما وارد کرده اید را طوری تغییر دهد که شبیه به نام مورد نظر شما باشد . در این صورت شما را به یک سایت دیگر لینک می کند و می تواند زمانی که شما رمز های خود را وارد می کنید همه را کپی کرده و حساب شما را خالی کند ! به همین راحتی . یکی دیگر از ابزار هایی که هکرها از آن استفاده می کنند WiFi Pineapple است که به کمک آن زمانی که شما در حال جستجو برای اتصال به WiFi هستید به دستگاه شما متصل شده و به عنوان یک واسط و رابط بین شما و مودم اصلی عمل می کند . حال خودتان حساب کنید که چه کارهایی که به کمک آن نمی توان انجام داد .

از دیگر نکاتی که انجام آنها ضروری است انتخاب شبکه ی Public است و حواستان باشد که Work Network یا Home Network را انتخاب نکنید . همچنین چک کنید که Firewall‌ سیستم تان فعال بوده و همچنین کامپیوترتان را هم به روز نگه دارید .

چرا استفاده از Wi-Fi رایگان خطرناک است؟

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات

محققان امنیتی به تازگی موفق به کشف تروجان تازه ای با عنوان Obad.a شده اند که با سوءاستفاده از سیستم عامل اندروید، راه خود را به گوشی موبایل کاربران باز کرده و از طریق ارسال اس ام اس خود را گسترش می دهد.

 نماینده پاندا سکیوریتی در ایران، براساس آنچه توسط این محققان کشف و مورد بررسی قرار گرفته است، این تروجان در قالب یک اس ام اس ساده از کاربر می خواهد تا اسم ام اس های قبلی و خوانده شده را برای وی یکبار دیگر بارگذاری کند. هنگامی که کاربر این پیغام را تائید می کند، آلودگی کل گوشی را فرا می گیرد. در این مرحله پس از آنکه تروجان خود را بطور کامل روی گوشی قربانی نصب کرد، به منظور گسترش خود همین پیغام را برای کلیه افرادی که در فهرست تماس های قربانی قرار دارند، ارسال می کند.
این تروجان علاوه بر ارسال اس ام اس می تواند خود را در قالب هرزنامه و یا پیام های تبلیغاتی نمایش داده و به سایر دستگاه های موبایل نیز نفوذ کند.

این تروجان اگرچه ممکن است به روش های مختلف راه خود را به گوشی موبایل قربانی باز کند اما در همه این روش ها، پیام حاوی یک لینک از نرم افزاری مخرب است که بطور خودکار و بدون اطلاع کاربر تغییراتی را در دستگاه وی ایجاد می کند. هم اکنون این تروجان در کشورهای اوکراین و قزاقستان رشد بسیار زیادی داشته است اما محققان آزمایشگاه پاندا سکیوریتی پیش بینی کرده اند به سرعت به دیگر کشورهای آسیایی نیز نفود خواهد کرد.

بنابراین محققان امنیتی شرکت پاندا سکیوریتی به کلیه کاربران که از گوشی های مجهز به سیستم عامل اندروید استفاده می کنند توصیه کرده اند بعد از دریافت هر اس ام اس مشکوک به راحتی آن را باز نکرده و بر روی لینک های مخرب آن کلیک نکنند. بلکه همیشه از یک آنتی ویروس خوب و بروز ویژه سیستم عامل اندروید بر روی گوشی های موبایل خود استفاده کنند.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
پنج شنبه, 14 شهریور 1392 10:02

راهنمای خرید لپ تاپ برای همه افراد

بسیاری از ما هنوز وارد عصر «پست پی سی» نشده ایم، حتی نزدیک آن هم نیستیم. نوع کارمان در خانه و محل کار، در هواپیما یا کافی شاپ، باعث می شود لپتاپ ها از هر زمان دیگری برای مان مهم تر باشند. اما در عین حال، هر چه جلوتر می رویم خرید آنها هم سخت تر و سخت تر می شود -که علت آن را در مقاله ای جداگانه خواهیم نوشت.
دلیل این سختی چیزی نیست جز بالا رفتن پی در پی توان سخت افزاری، بدون اینکه توضیح و تشخیص میان تفاوت های دستگاه ها، آسان شده باشد.
این روزها خرید یک لپتاپ بد، واقعا کار سختی است؛ قیمت قطعات خوب آنقدر متعادل شده که دیگر خبری از نت بوک (netbook) ها نیست و موقع خرید، احتمالا با محصول مناسبی به خانه بر خواهید گشت که کار می کند. اما شاید بشود از «کار کردن» صرف فراتر رفت، به شرط اینکه بدانید دنبال چه می گردید.

یافتن یک لپ تاپ مناسب یعنی دانستن اینکه دقیقا چه نیازهایی دارید، و حاضر هستید برای رفع آنها چه چیزهایی را فدا کنید -و چه چیزهایی را فدا نکنید. خرید لپتاپ، یعنی سبک و سنگین کردن چیزهای مختلف، و دست آخر کلید رسیدن به مقصود، در وزن دادن صحیح به آن چیزها است. و ما برای همین اینجا هستیم.
این مقاله برای این نوشته نشده که شما را به سمت خرید یک لپتاپ خاص هدایت کند -دنیا به سرعت تغییر می کند و آنچه برای یکی خوب است، برای دیگری نیست. بنابراین اینجاییم تا به خرید مناسب برای هر فرد کمک کنیم. بعد از مطالعه این راهنما دیگر این خود شما هستید که با ۱۰ دقیقه صرف وقت روی مشخصات هر لپ تاپ، قادر به تشخیص ارزش آن برای شخص خودتان هستید.
سوال هایی مثل اینکه GeForce چیست و چه اهمیتی دارد، در این مقاله به پاسخ رسیده اند و شما با کمی دقت می توانید قبل از رهسپار شدن به فروشگاه های کامپیوتری، خودتان را مجهز کنید. کل تصمیم شما با یک سوال شروع می شود: «واقعا چه نوع کاربر لپتاپ هستید؟»
در ادامه مقاله -که بلندای اش را می شود از روی مقدمه اش حدس زد- با پاتوق پلاس همراه باشید.

چطور از این راهنما استفاده کنم؟


شاید شما از آن افرادی باشید که فقط سوار خودروی ساخت یک شرکت به خصوص می شوید و مارک لباس تان هم تغییرناپذیر است، ولی هرگز نباید یک برند لپتاپ را انتخاب کرده و درهای تغییر را روی خود ببندید. کیفیت از محصول به محصول فرق می کند، فرقی هم ندارد پای چه برندی در میان باشد. بنابراین در ادامه مطلب شاهد توصیه برند خاصی نخواهید بود و نباید هم (با عرض معذرت) کورکورانه دنبال برندها بروید.
در ضمن، قرار هم نیست از در دوستی خاله خرسه وارد شویم و به شما پیشنهاد خرید لپ تاپ ارزان بدهیم. از یک قیمتی به پایین، کیفیت به سرعت افت می کند و ما نمی خواهیم باعث و بانی پشیمانی زودهنگام شما باشیم.
در عوض دنیای کاربران لپتاپ را به گروه هایی تقسیم کرده ایم که کمابیش بالا و پایین هم قرار می گیرند؛ از کاربرانی که فقط امکانات اولیه (مثل وبگردی و ایمیل) مد نظرشان است گرفته تا بازی خورها که به هر قیمتی شده جنگ افزارهای حماسی می خواهند.
به جای عبور سریع و رفتن به سراغ بخشی که فکر می کنید مناسب شما است، وقت بگذارید و به ترتیب این راهنما را بخوانید. حتی کاربران قدرتی هم برای اینکه از مقدمات نمانند، باید اطلاعاتی بیش از نوع کارت گرافیک را بلد باشند.
در عین اینکه بیشتر راهنمایی ها شامل مسائل سخت افزاری است، شما مجبور به انتخاب بین سیستم عامل های مختلف هم هستید. اگر از جمله کاربران لینوکس نباشید، انتخاب شما محدود به ویندوز ۸ و مک OS X می شود. واقعا جایی برای انتخاب اشتباه وجود ندارد. ویندوز قابلیت های شخصی سازی بیشتری دارد، OS X سرراست تر و خوش سیما تر است.
ویندوز ۸ انتخاب اکثریت خواهد بود، ولی هر دو پلتفرم از برنامه های فراوان و پشتیبانی سخت افزاری در حد نیاز، برخوردار هستند. امروزه مکبوک هایی ارزان تر از بیشتر اولترابوک ها می توان یافت که بحث گران بودن محصولات اپل را تا حدی کم رنگ می کند، و البته همچنان نوت بوک های ویندوزی در کف بازار جولان می دهند. خلاصه که انتخاب سیستم عامل نقطه خوبی برای شروع است، ولی در کل انتخابی از نوع برد-برد است.

برای وبگردی در خانه


حتی اگر تنها کارتان با لپتاپ، وبگردی و خواندن ایمیل، یا کنار هم قرار دادن چند صفحه اکسل است، داشتن یک حداقل استاندارد کیفیتی برای خرید باعث می شود در سال های آینده بدون دردسر و ناراحتی از دستگاه تان استفاده کنید. به شلوغ بازی نیازی نیست، ولی چند مورد ضروری هست که نباید ازشان عبور کنید.
کلید کار در این طور خریدها این است که لپتاپی غیرگران بخرید، بی آنکه ارزان باشد. تشخیص این دو از هم ساده است:
دست ببرید و لپتاپ را بردارید. آیا حس یک سخت افزار دارای کیفیت را می دهد، یا یک تکه آشغال ارزان است؟ می توانید خودتان را در حال حمل آن، استفاده از کیبورد و ترک پدش در چند سال آینده تصور کنید؟ جنس بدنه و اجزا اهمیت کمتری نسبت به اسمبل و طراحی دارند -و به کیفیت قطعات و مدارهای داخل لپتاپ نیز دلالت دارند. در کل، وقتی تولیدکننده ای از سر و ته محصول زده، این کار را تقریبا در همه جای محصول انجام داده، حواستان باشد.
کروم بوک سامسونگ یک نمونه بسیار خوب از کامپیوتری غیرگران است که ارزان و بنجل هم نیست. کاری بیشتری از کروم بوک های دیگر انجام نمی دهد و سیستم عامل کروم هم فقط اندکی از مرورگر ویندوزی آن توسعه یافته تر است. ولی کروم بوک ها خوب ساخته می شوند، عمر باتری مناسبی دارند و برای مرور وب و ایمیل خوانی در خانه، کل نیاز شما را رفع می کنند. سبک و سنگین که بکنید، درست است که قدرت کمتری از این محصولات انتظار می رود ولی در وظیفه مورد ذکر، خللی ایجاد نمی کند.
البته قطعات داخلی هم مهم هستند، به خصوص وقتی دارید روی یک کامپیوتر رسما سرمایه گذاری می کنید. در عین حال همه چیز در دنیای فناوری سریع تغییر می کند: اگر می خواهید لپتاپ شما برای چند سال آینده پر سرعت و چابک باقی بماند، نباید نزدیک پردازنده های اینتل سلرون، پنتیوم، یا چیپ های اتم اینتل بروید. اولویت با Core i3 و Core i5 است. از سری C یا E شرکت AMD هم دوری کنید و یا حتی از A4، بلکه به سراغ A6 و A8 آن بروید. شما نیازی به بالاترین فرکانس یا مدل ندارید، بلکه باید جدیدترین نسل را بخرید که در حال حاضر Haswell رفیق راه است.
این روزها هر چه که بخرید می شود از وجود ارتباط وای-فای، پورت های یو اس بی، وبکم و چیپ پشتیبان ویدیوهای HD مطمئن بود. ولی امکانات دیگر قطعی نیستند. مثلا داشتن درایو DVD یا شکاف کارت SD برای انتقال عکس های دوربین، یا حتی پورت VGA برای اتصال به ویدیو پروژکتورهای قدیمی. باتری قابل تعویض نیز این روزها قطعی نیست. بنابراین وقتی می خواهید خریدی داشته باشید، این موارد را حتما چک کنید.
به کامپیوترهایی با رم کمتر از ۴ گیگابایت، حتی نگاه هم نکنید. واقعا خرج کردن برای رم ۶ یا ۸ گیگابایتی، سرمایه گذاری خوبی است و باعث می شود کامپیوترتان چند سالی بیشتر دوام بیاورد و به خاطر ضعف سخت افزاری از پنجره به بیرون پرت نشود. اما برسیم به هارد. این روزها برخی لپتاپ ها با هارد ۳۲۰ گیگابایتی عرضه می شوند، ولی پر شدن هارد با فیلم های باکیفیت، خیلی زودتر از آنچه تصور کنید رخ می دهد. بنابراین اگر شد، روی ۷۵۰ گیگابایت یا ۱ ترابایت هم فکر کنید.
حتی اگر بهترین انتخاب های سخت افزاری را هم داشتید، چند دقیقه ای وقت صرف کنید تا مشخص شود که سرعت باز کردن فایل ها، برنامه ها و همین طور بیدار شدن سیستم از خواب، چقدر است. اگر نخریده، چیزی کند باشد، تصور کنید وقتی با تعداد زیادی برنامه و بازی و فایل پر شد، به چه حال و روزی خواهد افتاد.
خریدن یک لپتاپ مناسب برای دفتر کار خانگی یا اتاق نشیمن آسان است، و نباید بالاتر از ۸۰۰ دلار خرج روی دست شما بگذارد. مدل هایی مثل Acer Aspire M5 و Lenovo ThinkPad T430 خوب هستند و می توانند الگوی انتخاب باشند. ولی موقع خرید که برسد و مجبور بشوید به وسط میدان بروید، یافتن دستگاه مناسب کمی مشکل تر می شود.

برای سفر


ما در بحث کامپیوترهای شخصی، یک قدرت داریم و یک قابلیت حمل آسان. شما چه یک مدیر باشید که مدام دور دنیا سفر می کند، و چه یک کارمند پروازی ساده، موارد زیادی را باید برای خرید یک لپتاپ بردار-و-برو مد نظر قرار دهید. باید چیزهایی بیشتر از اندازه و وزن را مد نظر داشه باشید، زیرا بسیاری از راحتی های استفاده از دستگاه ها اغلب فدای تولید کامپیوتری فوق سبک می شوند.
صفحه کلید کامپیوترهای نازک می تواند به طرزی دردناک کم عمق باشد، بنابراین کمی وقت صرف تایپ با دستگاه کنید؛ شاید بد نباشد یک تست آنلاین برای پی بردن به سرعت تایپ خود با آن انجام دهید.
بر روی ترک پد از جسچرهای مختلف استفاده کنید و صفحات را بالا-و-پایین کرده، عکس ها را زوم به داخل و رو به بیرون نمایید. کامپیوترهای کوچکی مثل Asus Taichi اغلب ترک پد های کوچک دارند، و باور کنید این خوب نیست. اگر اولترابوکی لمسی زیر دست تان است، با انگشت روی نمایشگر کار کنید و ببینید حس کار با ویندوز ۸ بر روی لپ تاپ چطور است.
پردازنده های سری Atom ولتاژ پایینی دارند که کمک می کند مصرف انرژی ناچیزی داشته باشند و طول عمر باتری شان بالا برود، دستگاه هایی مثل HP Envy X2 از این پردازنده بهره می برند. ولی یادتان هست گفتیم گول برند را نخورید؟ با اینکه پدر پردازنده های نوین، اینتل، سازنده این چیپ است ولی Atom ها توان کمی دارند، کمتر از آنچه شما به آن نیاز دارید. در نتیجه توان بالای پردازنده های سری Core را با چنین انتخاب اشتباهی از کف داده اید. اصلا اگر اتم می خواهید چرا دنبال تبلت نروید؟
وقتی به خانواده قدرتمند Core بنگرید، دو پسوند Y و U در انتهای عدد مربوط به چیپ خودنمایی می کنند. چیپ های سری Y ولتاژ پایینی دارند و طراحی شده اند تا در آن های کوتاه مدت، بتوانند قدرتی فوق العاده را بدون ایجاد گرمای زیاد به نمایش بگذارند. این ویژگی آنها را به گزینه ای بسیار خوب برای نوت بوک های بسیار باریکی که امکان داشتن فن داخلی ندارند، تبدیل می کند. سری U نیز برای نوت بوک های قابل حمل سبک طراحی شده، بنابراین ولتاژ پایینی دارد. همه اینها قدرت بیشتر را فدای گرمای کمتر و مصرف انرژی پایین تر کرده اند. ولی با Haswell، شما عمر باتری شگفت انگیزی را در اختیار خواهید داشت و قدرت نیز نسبت به نسل قبل، ثابت مانده.
تولیدکنندگان معمولا عمر باتری یک نوت بوک را اعلام می کنند ولی در نظر داشته باشید که رقم های ذکر شده از آنچه در واقعیت می بینید بیشتر است، بنابراین بهتر است روی ۷۰٪ ادعای شرکت ها حساب کنید. البته این در مورد مکبوک ایر ۲۰۱۳، درصد راستگویی شرکت اپل بالاتر است؛ ولی قانون ۷۰٪ اکثر مواقع درست عمل می کند.
بسیاری نوت بوک های باریک و سبک مثل Toshiba Kirabook هارد دیسک را کنار گذاشته اند و از SSD استفاده می کنند، که بسیار سریع تر و سبک تر است و هیچ قطعه متحرکی هم ندارد، یعنی احتمال خرابی کمتر. با انتخاب اس اس دی شما فضای ذخیره سازی کمتری در اختیار خواهید داشت که به دلیل قیمت بالاتر است، ولی بهبود دراماتیک در سرعت سیستم عامل و بیدار شدن دستگاه، قابل چشم پوشی نیست.
بعضی از نوت بوک ها یک هارد دیسک را در کنار اس اس دی قرار داده اند و به اصطلاح درایو کمبو دارند، ولی بهتر است کلا بی خیال هارد شوید و تماما روی اس اس دی حساب کنید. اگر نیاز به فضای ذخیره سازی زیادی دارید، شاید بهتر باشد در کنار چنین لپتاپی یک هارد اکسترنال نیز بخرید. از همه نظر بهتر خواهد بود و هم فضای لازم، هم سبکی و سرعت کافی را خواهید داشت.
برسیم به صفحه کلید. نور پس زمینه کیبورد چیزی نیست که همه نوت بوک های جدید دو دستی تقدیم کنند، ولی باور نمی کنید که در مکان های کم نور، چه هواپیما موقع استراحت مسافرین باشد، چه کافه های تاریک، چقدر می تواند به شما کمک کند.
سفر کردن همیشه با اتفاقات غیرقابل پیش بینی همراه است. و از آنجا که همیشه یک لپتاپ ۱۷ اینچی را نمی شود حمل کرد، گاهی نیاز به اتصال کامپیوتر به نمایشگر یا تلویزیون بزرگ تر برای پخش ویدیو یا نمایش اسلاید پیش می آید. بر روی لپتاپ های ویندوزی شما پورت HDMI را به عنوان انتخابی استاندارد خواهید داشت، در آن سو نیز اپل Mini DisplayPort یا Thunderbolt را ارائه می کند. از لپتاپ هایی که پورت های خاص و غیرفراگیر دارند دوری کنید، زیرا کابل رابط آنها نیز معمولا گران تر بوده و یافتن آن هم سخت است.
اگر نمی توانید بدون اینترنت نفس بکشید، برخی از لپتاپ ها دارای قابلیت های مخابراتی هستند. با این حال هم کمیاب و هم گران اند. بنابراین بهتر است با استفاده از قابلیت تترینگ تلفن تان اینترنت مورد نیاز برای لپتاپ را فراهم کنید. هنوز لپتاپ های سیم کارت خور به عنوان یک ایده خوب جا نیفتاده اند.
تا اینجای راهنما، شما هنوز دارید کارهای اولیه را با لپتاپ خود انجام می دهید؛ مواردی مثل ویرایش متن، سر زدن به ایمیل، استفاده از آیفوتو، یا شاید کمی نتفلیکس. بعدش چه؟ وقتی نیاز داشته باشید که لپتاپ تان تبدیل به یک استریو پخش موسیقی، یا تلویزیون شود چه؟

برای تماشای فیلم


گاهی یک لپتاپ بیشتر از یک لپتاپ است. می تواند نقش قطب سرگرمی های دیجیتال زندگی شما را ایفا کند و تلویزیون، استریو، و پخش کننده تان شود. در اینجا، داشتن یک نمایشگر عریض با رزولوشن بالا، یک باید است ولی همه نمایشگر های ۱۰۸۰p یکسان نیستند. روشنایی و زنده بودن تصویر مهم است، ولی زوایای دید را هم چک کنید. اعوجاج تصویر و وارونگی تصویر را هم بررسی نمایید.
باید مطمئن شد که حداکثر روشنایی آنقدر هست که بتواند نور لامپ ها را خنثی کند، و در عین حال حداقل روشنایی نیز چنان پایین است که در تاریکی کورتان نکند. دو رنگ سیاه و سفید را بررسی کنید که زرد و نوک مدادی نباشند. (غافلگیر خواهید شد از اینکه چقدر یافتن لپتاپی با نمایشگر صادق و یک رنگ سخت است. ولی بدون آن، خبری از فیلم های خوب نیست.)
انتخاب نمایشگر براق یا مات، چیزی شخصی است. رویه براق روشن تر و باطراوت تر است، و رویه مات در محیط های پر نور خارجی بهتر عمل می کند. اگر بحث مطالعه متن بود، می گفتیم حتما رویه براق بگیرید که با نور کم نمایشگر نیز به خوبی عمل کند، ولی اینجا قرار است یک نمایشگر عالی برای فیلم دیدن تهیه کنید. پس همه اش بر عهده خودتان.
صادقانه باید گفت که بهترین لپتاپ ها امکان ندارد حتی یک مجموعه معمولی بلندگو را شکست دهند، ولی برخی نوت بوک ها قطعا صدایی بهتر از سایرین دارند. راه مناسب برای سنجش کیفیت صدا این است که آن را روی بلندترین درجه بگذارید و یک تریلر فیلم را به همراه چندین قطعه موسیقی از سبک های مختلف پخش کنید. صداهای زیر و بم را با آهنگ ها و فیلم های مختلف تست کنید.
داشتن ساب ووفر های داخلی چیز خوبی است ولی با برندهای بی معنی و مسخره خودتان را محدود نکنید: یک برچسب Bang and Olufsen یا Beats Audio هیچ تضمینی برای داشتن صدای خوب نیستند.
در کل، بهترین کیفیت را از بلندگوهایی خواهید داشت که در طرفین یا بالای نوت بوک قرار گرفته باشند و صدا را مستقیم به سمت شما بفرستند.
و از آن سو، قرار نیست آهنگ ها و فیلم ها حجم کمتری پیدا کنند. بنابراین یک لپتاپ با حافظه زیاد بخرید. ۱ ترابایت به نظر خوب می رسد ولی ۵۰۰ گیگابایت فقط مساوی با ۱۰ دیسک بلو-ری است.
بر خلاف افرادی که زیاد سفر می کنند، برای علاقمندان به فیلم و موسیقی، عمر باتری افسانه ای در صدر فهرست اولویت ها نیست. ولی باید مطمئن شوید که وسط یک فیلم بلند ۳ ساعتی هم دستگاه رو به موت نمی رود. نوت بوکی که ادعای ۵ ساعتی دارد، در استفاده عادی نزدیک ۳ ساعت به شما کار خواهد داد. و با نمایشگری که رزولوشن بالا دارد و بلندگوهای بکوب-بکوب، بعید است لپتاپی با عمر باتری نزدیک Sony VAIO Pro پیدا کنید -بنابراین در کل خبری از ماراتون فیلم و موسیقی نیست.
تا اینجا درباره چیزهای زیادی بحث کرده ایم، ولی نیازمندی های اصلی در این بین زیاد فرق نکرده اند. آنها زمانی تغییر می کنند که از دیدن و شنیدن، به خلق کردن و تدوین بپردازید. اینجا است که شرایط به سرعت تغییر می کند.

برای ساخت فیلم و موسیقی


اگر در زمینه تدوین و تنظیم فیلم و موسیقی فعالیت می کنید، سرعت پردازنده و میزان رم باید مرکز توجه تان باشد. دنبال چیپی با ۴ هسته پردازشی باشید. یعنی چیپ های سری Core اینتل که به جای U (معادل ultra-low voltage) یا M (معادل Mobile) با QM (معادل quad-core) خاتمه می یابند. حداقل ۸ گیگابایت رم نیاز دارید و با ۱۶ یا ۳۲ گیگابایت هم بهبود محسوسی در سرعت رندر به دست خواهید آورد و اجرای همزمان چند برنامه نیز بسیار نرم تر خواهد بود. به خصوص که آن برنامه ها فوتوشاپ، پریمایر، و گاراژبند باشند.
نوت بوک های اپل مثل مکبوک پرو رتینا به خاطر برنامه های از پیش نصب شده بر روی شان، در بین تولیدکنندگان محتوا محبوب هستند. مجموعه iLife در بردارنده هر چیزی است که برای ویرایش عکس، تدوین ویدیو، و تنظیم موسیقی نیاز دارید. برنامه های آیفوتو، آیمووی و گاراژبند از این جمله اند. فاینال کات پرو ایکس نیز جزو مجبوب ترین برنامه های تدوین ویدیو است، که تنها برای OS X عرضه شده، ولی ادوبی پریمایر و سایر برنامه ها بر روی ویندوز نیز کار می کنند.
در اینجا بهتر است دنبال نوت بوکی با حافظه ترکیبی (هارد در کنار اس اس دی) بگردید، که در عین فراهم کردن فضای زیاد به شما سرعت مورد نیاز را نیز با استفاده از حافظه فلش می دهد. در اینجا فضای زیاد، موردی ضروری است، زیرا حتی صحنه های کوتاه فیلم نیز از چندین برداشت تشکیل شده اند و ویدیوهای گرفته شده شخصی نیز خیلی سریع حافظه را پر می کنند.
یک نوت بوک با حافظه ۱ ترابایتی شروع خوبی خواهد بود ولی احتمالا به هارد اکسترنال هم نیاز پیدا خواهید کرد. نوت بوکی که به USB 3 یا تاندربولت مجهز است، امکان نقل و انتقال سریع فایل ها با هارد اکسترنال را فراهم می کند. با داشتن چنین نوت بوک های قدرتمندی نباید انتظار عمر باتری زیاد را داشت؛ اگر در حال گشت و گذار هستید، فراموش نکنید که همیشه شارژر را همراه داشته باشید و گرنه کار چندانی از این لپ تاپ ها ساخته نیست.
تا اینجا به آنچه اکثر افراد با لپتاپ شان انجام خواهند داد پرداختیم، ولی اگر اهل بازی هستید و ایکس باکس ۳۶۰ و بالاتر راست کارتان است، دنبال قایق بزرگتری باشید.

برای بازی های کامپیوتری


پرسیدن «می شود با آن بازی هم کرد؟» اشتباه است. با هر لپتاپی می شود بازی کرد. سوال این است که تا چه اندازه خوب و بی نقص؟ و جواب در دل قطعات مختلفی قرار دارد: چیپ گرافیکی، پردازنده، نمایشگر، و میزان قدرت کلی و توان خنک سازی.
با رزولوشن بالاتر برای نمایشگر، جزئیات زیادی را در هر بازی می بینید. به همین خاطر، بهتر است بروید دنبال نمایشگری ۱۰۸۰p مثل آنچه روی Toshiba Qosmio X870 هست. ولی بازی کردن با چنین رزولوشنی خیلی چالشی تر از یک نمایشگر ۱۳۶۶ در ۷۶۸ پیکسلی است، و تنها یک کارت گرافیک قدرتمند می تواند از پس آن بر آید.
در مقوله گرافیک، اعداد بالاتر معمولا به معنای محصولات بهتر هستند. برای مثال انتخاب GeForce GTX 765M به جای GeForce GT 750M یعنی ترجیح دادن قوی به ضعیف. نمودار زیر می تواند قدرت چیپ های موبایل جی فورس را برای شما به تصویر بکشد، ولی اگر فکر کرده اید ۷۲۰M قوی تر از ۶۴۰M است، غافلگیر می شوید.

cpu
هر چه جلوتر می روید، کار پیچیده تر می شود: با گرافیک قوی تر به پردازنده قوی تر هم نیاز دارید. وقتی این دو را در یک لپتاپ داشته باشید، حرارت زیادی تولید می شود که برای آن نیازمند یک سیستم خنک کننده قوی هستید و البته که برای سر پا نگه داشتن فن ها، به باتری های بزرگ تر هم احتیاج دارید. همه اینها باید در کنار هم عالی کار کنند، وگرنه حین استفاده از لپتاپ اوقات خوشی را نخواهید داشت. تنها راه برای مطمئن شدن از توان یک لپتاپ این است که با آن بازی کنید.
بازی های حرفه ای فضای زیادی را روی هارد اشغال می کنند. بنابراین هارد ۱ ترابایت یا بیشتر بدیهی است. حداقل ۸ گیگابایت رم نیاز دارید و نیاز هم نیست نگران سرعت آن باشید. در ضمن به حافظه ویدیویی هم دقت کنید: تولیدکننده ها برای به جیب زدن چند دلار بیشتر به وسیله تبلیغات، روی حافظه ویدیویی بیشتر از آنچه GPU به آن نیاز دارد، مانور می دهند.
بازی ها دارای صحنه هایی با تحرک بالا و فضاهای تیره هستند، بنابراین مطمئن شوید که عمق رنگ مشکی نمایشگر به اندازه کافی خوب هست، حتی وقتی که روشنایی روی حداکثر گذاشته شده. نکته دیگر به جای نماندن شبح تصویر است، حالتی که می توانید تصاویر را بعد از عوض شدن نیز روی صفحه ببینید که به خاطر ایراد در نمایشگر است.
برای بازی های آنلاین شما نیازمند وای-فای با کیفیت هستید و حتی پورت اترنت نیز بهتر است درجه یک باشد (این روزها آن را کم روی لپتاپ ها می بینیم.) برای وای-فای دنبال ۸۰۲٫۱۱a/b/g/n (نه b/g/n خالی) یا ۸۰۲٫۱۱ac باشید. هر دو تضمین برخورداری لپتاپ از وای-فای سریع و باثبات ۵ گیگاهرتزی هستند.
اگر فرصت تست شخصی را نیافتید حداقل از این مورد مطمئن شوید که لپتاپ در استفاده های سنگین داغ نمی کند، به خصوص منطقه اطراف ۴ کلید WASD.

به سیم آخر زدن


بگذارید روشن بگوییم: تقریبا هیچ کس به کامپیوتری با این قدرت نیاز ندارد. ولی چنانچه قصد دارید مفهوم لپتاپ را برای اطرافیان عوض و هزاران دلار خرج خرید یک لپتاپ کنید تا چیزی در حد دسکتاپ های رده بالا را تهیه کنید، مشکلی نیست.
این بشکه های باروت معمولا توسط Clevo یا Sager ساخته می شوند. همیشه حداقل یک دستگاه که قادر به میزبانی پردازنده های دسکتاپ، چندین کارت گرافیک و خروارها رم باشد در بساط این شرکت ها یافت می شود. می توانید پردازنده فرد اعلای Core i7-3970X و گرافیک انویدیا Quadro K5000M را در کنار ۳۲ گیگابایت رم قرار دهید و یا حتی از اس اس دی استفاده کنید. اینها را با ۱۳۰۰۰ دلار در اختیار خواهید داشت.

چطور در فروشگاه جان سالم به در ببرم؟


وارد فروشگاه مورد علاقه تان می شوید، و بلافاصله دو مشکل گریبان تان را می گیرد: اول اینکه بیشتر نوت بوک ها در چشم افراد کم تجربه شبیه هم هستند، و دوم اینکه کسی چه می داند؛ آیا فروشنده واقعا می داند شما به چه چیزی نیاز دارید یا فقط دنبال تشویق تان به خرید محصول گران تر است؟ پس دستور العمل جان به در بردن از فروشگاه ها را هم باید بدانید.

لگد زدن به تایرها


چه در یک فروشگاه واقعی خرید می کنید، چه از نوع مجازی اش، باید سرعت قدم های خود را تنظیم کنید و قبل از رد کردن پول به دست فروشنده، به اطلاعات صحیح برسید. در ۱۰ دقیقه، با پرسیدن سوال های درست، این اطمینان که محصول مناسب را در دست دارید -یا برعکس، یک لپتاپ بد جلوی تان است- به شما دست خواهد داد.
آیا لپتاپی که در دست دارید، حس پلاستیک ارزان را می دهد؟ قسمت های فلزی اش بیشتر شبیه قوطی نوشابه است یا آلومینیوم قوی و با کیفیت؟ چه مقدار پلاستیک براق بدنه لپتاپ را پوشانده، و با نوک ناخن خراشیده می شود یا خیر؟ آیا هیچ بخشی از بدنه به طور خاص آزار دهنده هست، و آیا این حس که اگر لپتاپ از ارتفاع پایین به زمین بیفتد لولای اش باز خواهد شد را دارید؟ وقتی لولا را باز و بسته می کنید، حس خوبی دارد یا بر عکس ضعیف است و شکننده؟ رنگ های نمایشگر از زوایای مختلف چطور است؟ فاصله بین حداقل و حداکثر شدت روشنایی به اندازه کافی زیاد هست که انتخاب تان محدود نباشد؟ و تغییر آن بدون رنگ پریدگی تصویر صورت می گیرد یا خیر؟
وقتی دکمه ای را در صفحه کلید فشار می دهید، همه سطح، زیر دستتان فرو می رود؟ کلیدها حس خمیرمانند، یا بسیار سفت که ندارند؟ فکر می کنید بشود با صفحه کلید یک روز کامل کار کرد بدون آنکه به توبه بیندازدتان؟ امکان تایپ بدون اینکه قرارگرفتن اتفاقی دستتان روی ترک پد باعث حرکت نشانگر موس شود، میسر است؟ ترک پد به حرکات شما پاسخ مناسب را نشان می دهد؟
کامپیوتر به اندازه کافی سریع بوت می شود؟ سرعت بیدار شدنش از خواب چطور است؟ برنامه ها بلافاصله باز می شوند یا تاخیری آزاردهنده دارند؟ دکمه های سخت افزاری مثل تنظیم شدت صدا، شدت روشنایی، و غیره، به سرعت دستورات را اجرا می کنند یا خیر؟ و در نهایت اگر نمایشگر لمسی است، رضایت شما را بر می انگیزد یا نه؟

دوری کردن از ناآگاهی فروشنده


هر فروشنده ای می خواهد موقع خروج از فروشگاه اش یک نوت بوک مناسب زیر بغل زده باشید، ولی این به معنای عدم اشتباه او در تشخیص نیاز شما نیست. بنابراین وقتی در شک هستید، به اصرارها توجه نکنید. موقع خرید، به شما پیشنهاد وسایل جانبی مثل مانیتور، هارد دیسک و … می شود. ولی همیشه صبر کنید تا مدتی از خرید تان بگذرد و ببینید اساسا نیازی به وسایل اضافه دارید یا خیر.
خرید یک کابل HDMI می تواند حرکت هوشمندانه ای باشد، البته اگر دنبال وصل کردن نوت بوک به تلویزیون یا مانیتورهای بزرگ تر هستید. ولی هیچ وقت اولین مورد یشنهادی را نخرید؛ بین یک کابل ۵ دلاری و ۸۰ دلاری، اختلاف رزولوشن نیست. ولی مطمئن شوید که کابل استانداردهای لازم را دارد و به دستگاه تان آسیب نمی رساند.
یادتان باشد که همیشه می شود وسایل جانبی و خارجی را از فروشگاه های دیگر ارزان تر خرید و از این نظر، واقعا بهتر است که کمی بیشتر جستجو کنید و پول تان را زود خرج نکنید.

جمع بندی


می شود خرید لپتاپ را به تصمیم گیری بر سر یک دو راهی تشبیه کرد: یک راه به مسیر قدرت می رود، و راه دیگر قابلیت حمل آسان نام دارد. ولی وقتی به میانه میدان بروید کار از این سخت تر است، و اگر بدانید که در جای درست چه چیزی را فدای چه چیزی کنید، پاداش خوبی هم بابت تلاش تان خواهید گرفت.
بسیاری مواقع، با خرید یک کامپیوتر قدرتمند و قابل حمل، بابت صفحه کلید و ترک پد بد آن به سازنده اش لعنت خواهید فرستاد، یا از نمایشگر افتضاح آن گله مند می شوید، از اینکه باید هر ۳ ساعت یک بار آن را به شارژر وصل کنید در تناقضی معنادار فرو می روید. بنابراین، از آنجایی که لپتاپ رفیق هر روزی شما خواهد بود، ارزش تلاش برای یک انتخاب صحیح را دارد.
کلید انتخاب، در تشخیص نیازهای خود است. بنابراین واقع بین باشید. اگر بازی نمی کنید، چرا یک لپ تاپ بازی بخرید؟ با این حال اگر زیاد بازی می کنید ولی آرزوی کم کردن آن را دارید، بهتر است یک کامپیوتر مخصوص بازی بگیرید. مطمئن شوید که حداقل هایی را در برگه مشخصات دستگاه تیک زده اید ولی فقط برای قطعات واقعا تعیین کننده، پول بیشتر بدهید.
هیچ لپتاپی آن بیرون وجود ندارد که مناسب همه باشد، و این بهترین بخش کار است. با کمی توجه و کسب اطلاعات بیشتر، می توانید بهترین لپتاپ را برای خودتان بخرید.

منتشر شده در اخبار فناوری اطﻼعات
صفحه1 از2
خبرنامه
خبرنامه پارمیس
با عضویت در خبرنامه آخرین اخبار و اطلاعیه های پارمیس را در ایمیل خود دریافت نمایید.

افتخارات پارمیس

جوایز و افتخارات پارمیس